بدست نمیآید و آنچه از کاوشهای عقلی و براهین فلسفی حاصل میشود طبعا مفاهیم کلی عقلی خواهد بود و از اینجا نکته گزینش واژه واجب الوجود از طرف حکما الهی
386 مطلب یافت شد
برهان الحق، آقاى شيخ مرتضى طالقانى
این مرد بزرگ از حکما و اولیای الهی بود سالها در نجف اشرف مدرسه آقا سید کاظم یزدی اقامت داشت و برای عاشقان علم حکمت الهی و فلسفه و معقول میگفت
برهان الحق، آقاى شيخ مرتضى طالقانى
این مرد بزرگ از حکما و اولیای الهی بود سالها در نجف اشرف مدرسه آقا سید کاظم یزدی اقامت داشت و برای عاشقان علم حکمت الهی و فلسفه و معقول میگفت
برهان الحق ، آقاى شيخ مرتضى طالقانى
این مرد بزرگ از حکما و اولیای الهی بود سالها در نجف اشرف مدرسه آقا سید کاظم یزدی اقامت داشت و برای عاشقان علم حکمت الهی و فلسفه و معقول میگفت
باز بودن پرونده خواص بعد از مرگ
الیمین در اسارت خود میروند مگر اصحاب یمین که پرونده آنها بسته نمیشود و آنها در حال سیر و صعودند و هنوز هم در حال گیرندگی فیوضات الهی هستند. این حرف حکما
شرح عبارت «وَ ارْتَوى ... سُهِّلَتْ لَهُ مَوارِدُهُ» از خطبه 86 نهج البلاغه | بخش چهارم
حکما الهی میگویند دهان هوای نفس عین دهان جهنم است.
و كان من دعائه علیه السلام فى الصلوة على حملة العرش و كل ملك مقرب
القمیه صار و اثمانیه کما قال تعالی و یحمل عرش ربک فوقهم و یومئذ ثمانیه که این چهار ملک حاملین عرش بر صور مختلفه اشاره به انواع است چنان که حکما الهی … مؤثر در مادون و نه مدبر در مادون اند در ورای سرادقات عزت و حجب جلال اند و در عرف صاحب شرع از آنها تعبیر به ملائکه کروبیان شده و در اصطلاح حکما الهی … در مقام شهود جمال و جلال الهی دارند و اعراض از مادون لا یعلمون ان الله خلق ادم و لا ابلیس و آنها اجل مقامااند از این که تاثیر و تدبیر در اجسام و اصنام طبعیه نموده و اجسام اظلال آنها واقع شوند چنان که از آن طبقه مادون آنها از ملائکه که تاثیر در اجسام دارند حکما
جهانگير خان قشقايى يا اعجوبه مبارزه با نفس
و عرفای متاخر صدر المتالهین نزدیک به پنجاه و دو نفر از شاگردان خان را نام میبرد که هر یک از اعاظم مراجع تقلید و حکما و عرفا و فلاسفه الهی … الهی به مقامات ارجمندی رسید شاگردان زیادی از محضر پر فیضش به درجات عالی فقهی و اخلاقی و عملی رسیدند.یکی از شاگردان او مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی طباطبایی است که پس از مرحوم آیت الله حایری به تقویت حوزه پر برکت قم برخاست و از تاثیر نفس گرم او حوزه هفتصد نفری قم دارای ده هزار محصل در رشتههای گوناگون علوم اسلامی شد.حوزه قم پس از آن صدای اسلام را به گوش جهانیان رساند و چشمهای اهل دل را از اطراف و اکناف جهان بدین ناحیه دوخت.در این حوزه دانشمندان بزرگی در علوم فقه اصول ادب کلام تفسیر تاریخ خطابه و نویسندگی تربیت شدند.مرحوم فسایی درباره جهانگیرخان میگوید با این که در مراتب علمیه سرآمد ارباب عمائم است از لباس بزرگان ایلات از سر تا پا بیرون نرفت او مانند افراد ایل کلاه و زلف دارد.حاج شیخ عیسی بن فتح الله شاگرد خان میگوید سرکار خان موی بلند میداشتی و به حنا خضاب میفرمودی.جناب خان به حاج شیخ عیسی فرموده بود زمینی دارم به قشقایی و از مال الاجاره آن چهل تومان است به یک سال زندگی خویش را تامین میکنم.استاد جلال الدین همایی که به یک واسطه شاگرد آن مرحوم بود درباره خان میگفته جهانگیرخان در اثر شخصیت بارز علمی و تسلم مقام قدس و تقوا و نزاهت اخلاقی و حسن تدبیر حکیمانه که همه در وجود او مجتمع بود تحصیل فلسفه را که مابین علما و طلاب قدیم سخت موهون و با کفر و الحاد مقرون بود از آن بدنامی به کلی نجات داد و آن را در سرپوش درس فقه و اخلاق چندان رایج و مطلوب ساخت که نه فقط دانستن و خواندن آن موجب ضلالت و تهمت نبود بلکه مایه افتخار و مباهات میشد.وی معمولا یکی دو ساعت از آفتاب برآمده در مسجد جارچی سه درس پشت سر هم میگفت که درس اولش شرح لمعه و بعد از آن شرح منظومه و سپس درس اخلاق بود و بدین ترتیب فلسفه را در حشو فقه و اخلاق به خورد طلاب میداد.جابری گوید اگر شارب مسکری یا فاعل منکری را شبانه گرفته به مدرسه آورده برای اجرای حد آن مرحوم میفرمود حبسش کنند تا به هوش آید. بعد خود آن جناب نیمه شب رفته او را رها و از مدرسه بیرونش برده و با اندرز حکیمانه به راه راستش میآورد.وحید گوید من از جهانگیرخان با این که چندین سال در محضر درسش حاضر بودم هیچگاه دعوی شعر و شاعری نشنیدم و پس از رحلت وی از شاعری و شعر وی به وسیله شیخ محمد حکیم که به وی محرمترین اشخاص بود آگاه شدم که این اشعار از اوست تا یاد چین زلف تو شد پای بست ما رفت اختیار عقل و سلامت ز دست مااز صرف نیستی چو کسی را خبر نشد عشقت چگونه کرد حکایت زهست ماغمگین مشو گر از ستمش دل شکستهای کار زد به صدهزار درست این شکست مااز دشمنان ملامت و از دوستان جفا بودست سرنوشت ز روز الست ماگشتم زهجر غرقه دریای اشک خویش تا ماهی وصال کی افتد به شصت ما از آقا محمد جعفر دهاقانی خادم مدرسه صدر در مسئله فوت خان منقول است که بیماری ایشان در کبد بود میرزا مسیح خان دکترش بود وقتی خان بیماریش شدید شد من رفتم دنبال دکتر میرزا مسیح خان گفت شما چه نسبتی با خان دارید؟ گفتم خادمش هستم دکتر گفت من نمیآیم خان آدم کوچکی نیست من برای عیادت میآیم. آمدم جریان را برای خان گفتم خان فهمید گفت برو بگو برای عیادتم بیاید آن گاه طبیب به خدمتش آمد خان تبسم کرد و به او گفت هر چه تو میدانی من هم میدانم من چاق شدنی نیستم.میرزا مسیح خان رفت دکتر شافتر خارجی را آورد دکتر شافتر نسخه نوشت دواهای نسخه را از مریضخانه انگلیسیها تهیه کردیم ولی خان آنها را نخوردسه چهار ساعت از شب گذشته بود که خان گفت رختخواب را رو به قبله کنید سپس یک لیوان آب خورد و پس از خوردن آن به ذکر حق مشغول شد و چند لحظه بعد از دام تن و دنیا خلاص شد.تمام علما در آن شب حاضر شدند جماعت انبوهی آمده بودند تشییع مفصلی از او شد و آیت الله آقا نجفی بر او نماز گذارد و در تکیه ترک دفنش کردند رحمه الله علیه رحمه واسعه.مؤلف کتاب تاریخ حکما
جهانگير خان قشقايى يا اعجوبه مبارزه با نفس
و عرفای متاخر صدر المتالهین نزدیک به پنجاه و دو نفر از شاگردان خان را نام میبرد که هر یک از اعاظم مراجع تقلید و حکما و عرفا و فلاسفه الهی … الهی به مقامات ارجمندی رسید شاگردان زیادی از محضر پر فیضش به درجات عالی فقهی و اخلاقی و عملی رسیدند.یکی از شاگردان او مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی طباطبایی است که پس از مرحوم آیت الله حایری به تقویت حوزه پر برکت قم برخاست و از تاثیر نفس گرم او حوزه هفتصد نفری قم دارای ده هزار محصل در رشتههای گوناگون علوم اسلامی شد.حوزه قم پس از آن صدای اسلام را به گوش جهانیان رساند و چشمهای اهل دل را از اطراف و اکناف جهان بدین ناحیه دوخت.در این حوزه دانشمندان بزرگی در علوم فقه اصول ادب کلام تفسیر تاریخ خطابه و نویسندگی تربیت شدند.مرحوم فسایی درباره جهانگیرخان میگوید با این که در مراتب علمیه سرآمد ارباب عمائم است از لباس بزرگان ایلات از سر تا پا بیرون نرفت او مانند افراد ایل کلاه و زلف دارد.حاج شیخ عیسی بن فتح الله شاگرد خان میگوید سرکار خان موی بلند میداشتی و به حنا خضاب میفرمودی.جناب خان به حاج شیخ عیسی فرموده بود زمینی دارم به قشقایی و از مال الاجاره آن چهل تومان است به یک سال زندگی خویش را تامین میکنم.استاد جلال الدین همایی که به یک واسطه شاگرد آن مرحوم بود درباره خان میگفته جهانگیرخان در اثر شخصیت بارز علمی و تسلم مقام قدس و تقوا و نزاهت اخلاقی و حسن تدبیر حکیمانه که همه در وجود او مجتمع بود تحصیل فلسفه را که مابین علما و طلاب قدیم سخت موهون و با کفر و الحاد مقرون بود از آن بدنامی به کلی نجات داد و آن را در سرپوش درس فقه و اخلاق چندان رایج و مطلوب ساخت که نه فقط دانستن و خواندن آن موجب ضلالت و تهمت نبود بلکه مایه افتخار و مباهات میشد.وی معمولا یکی دو ساعت از آفتاب برآمده در مسجد جارچی سه درس پشت سر هم میگفت که درس اولش شرح لمعه و بعد از آن شرح منظومه و سپس درس اخلاق بود و بدین ترتیب فلسفه را در حشو فقه و اخلاق به خورد طلاب میداد.جابری گوید اگر شارب مسکری یا فاعل منکری را شبانه گرفته به مدرسه آورده برای اجرای حد آن مرحوم میفرمود حبسش کنند تا به هوش آید. بعد خود آن جناب نیمه شب رفته او را رها و از مدرسه بیرونش برده و با اندرز حکیمانه به راه راستش میآورد.وحید گوید من از جهانگیرخان با این که چندین سال در محضر درسش حاضر بودم هیچگاه دعوی شعر و شاعری نشنیدم و پس از رحلت وی از شاعری و شعر وی به وسیله شیخ محمد حکیم که به وی محرمترین اشخاص بود آگاه شدم که این اشعار از اوست تا یاد چین زلف تو شد پای بست ما رفت اختیار عقل و سلامت ز دست مااز صرف نیستی چو کسی را خبر نشد عشقت چگونه کرد حکایت زهست ماغمگین مشو گر از ستمش دل شکستهای کار زد به صدهزار درست این شکست مااز دشمنان ملامت و از دوستان جفا بودست سرنوشت ز روز الست ماگشتم زهجر غرقه دریای اشک خویش تا ماهی وصال کی افتد به شصت ما از آقا محمد جعفر دهاقانی خادم مدرسه صدر در مسئله فوت خان منقول است که بیماری ایشان در کبد بود میرزا مسیح خان دکترش بود وقتی خان بیماریش شدید شد من رفتم دنبال دکتر میرزا مسیح خان گفت شما چه نسبتی با خان دارید؟ گفتم خادمش هستم دکتر گفت من نمیآیم خان آدم کوچکی نیست من برای عیادت میآیم. آمدم جریان را برای خان گفتم خان فهمید گفت برو بگو برای عیادتم بیاید آن گاه طبیب به خدمتش آمد خان تبسم کرد و به او گفت هر چه تو میدانی من هم میدانم من چاق شدنی نیستم.میرزا مسیح خان رفت دکتر شافتر خارجی را آورد دکتر شافتر نسخه نوشت دواهای نسخه را از مریضخانه انگلیسیها تهیه کردیم ولی خان آنها را نخوردسه چهار ساعت از شب گذشته بود که خان گفت رختخواب را رو به قبله کنید سپس یک لیوان آب خورد و پس از خوردن آن به ذکر حق مشغول شد و چند لحظه بعد از دام تن و دنیا خلاص شد.تمام علما در آن شب حاضر شدند جماعت انبوهی آمده بودند تشییع مفصلی از او شد و آیت الله آقا نجفی بر او نماز گذارد و در تکیه ترک دفنش کردند رحمه الله علیه رحمه واسعه.مؤلف کتاب تاریخ حکما
تفسیر قرآن ـ جلسه بیست و پنجم
میگیرد بی اختیار عاشق او میشود در علم و محبت با همدیگر نقطه افتراق دارند.مطلبی را دربارهشکر میگویند که به نظر خیلی جالب است بعضی از حکما و فلاسفه الهی
جهانگير خان قشقايى يا اعجوبه مبارزه با نفس
و عرفای متاخر صدر المتالهین نزدیک به پنجاه و دو نفر از شاگردان خان را نام میبرد که هر یک از اعاظم مراجع تقلید و حکما و عرفا و فلاسفه الهی … الهی به مقامات ارجمندی رسید شاگردان زیادی از محضر پر فیضش به درجات عالی فقهی و اخلاقی و عملی رسیدند .یکی از شاگردان او مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی طباطبایی است که پس از مرحوم آیت الله حایری به تقویت حوزه پر برکت قم برخاست و از تاثیر نفس گرم او حوزه هفتصد نفری قم دارای ده هزار محصل در رشتههای گوناگون علوم اسلامی شد . حوزه قم پس از آن صدای اسلام را به گوش جهانیان رساند و چشمهای اهل دل را از اطراف و اکناف جهان بدین ناحیه دوخت .در این حوزه دانشمندان بزرگی در علوم فقه اصول ادب کلام تفسیر تاریخ خطابه و نویسندگی تربیت شدند .مرحوم فسایی درباره جهانگیرخان میگوید با این که در مراتب علمیه سرآمد ارباب عمائم است از لباس بزرگان ایلات از سر تا پا بیرون نرفت او مانند افراد ایل کلاه و زلف دارد . حاج شیخ عیسی بن فتح الله شاگرد خان میگوید سرکار خان موی بلند میداشتی و به حنا خضاب میفرمودی .جناب خان به حاج شیخ عیسی فرموده بود زمینی دارم به قشقایی و از مال الاجاره آن چهل تومان است به یک سال زندگی خویش را تامین میکنم . استاد جلال الدین همایی که به یک واسطه شاگرد آن مرحوم بود درباره خان میگفته جهانگیرخان در اثر شخصیت بارز علمی و تسلم مقام قدس و تقوا و نزاهت اخلاقی و حسن تدبیر حکیمانه که همه در وجود او مجتمع بود تحصیل فلسفه را که مابین علما و طلاب قدیم سخت موهون و با کفر و الحاد مقرون بود از آن بدنامی به کلی نجات داد و آن را در سرپوش درس فقه و اخلاق چندان رایج و مطلوب ساخت که نه فقط دانستن و خواندن آن موجب ضلالت و تهمت نبود بلکه مایه افتخار و مباهات میشد . وی معمولا یکی دو ساعت از آفتاب برآمده در مسجد جارچی سه درس پشت سر هم میگفت که درس اولش شرح لمعه و بعد از آن شرح منظومه و سپس درس اخلاق بود و بدین ترتیب فلسفه را در حشو فقه و اخلاق به خورد طلاب میداد .جابری گوید اگر شارب مسکری یا فاعل منکری را شبانه گرفته به مدرسه آورده برای اجرای حد آن مرحوم میفرمود حبسش کنند تا به هوش آید . بعد خود آن جناب نیمه شب رفته او را رها و از مدرسه بیرونش برده و با اندرز حکیمانه به راه راستش میآورد .وحید گوید من از جهانگیرخان با این که چندین سال در محضر درسش حاضر بودم هیچگاه دعوی شعر و شاعری نشنیدم و پس از رحلت وی از شاعری و شعر وی به وسیله شیخ محمد حکیم که به وی محرمترین اشخاص بود آگاه شدم که این اشعار از اوست *تا یاد چین زلف تو شد پای بست ما از صرف نیستی چو کسی را خبر نشد غمگین مشو گر از ستمش دل شکستهای از دشمنان ملامت و از دوستان جفا گشتم زهجر غرقه دریای اشک خویش تا ماهی وصال کی افتد به شصت ما * رفت اختیار عقل و سلامت ز دست ما عشقت چگونه کرد حکایت زهست ما کار زد به صدهزار درست این شکست ما بودست سرنوشت ز روز الست ما تا ماهی وصال کی افتد به شصت ما از آقا محمد جعفر دهاقانی خادم مدرسه صدر در مسئله فوت خان منقول است که بیماری ایشان در کبد بود میرزا مسیح خان دکترش بود وقتی خان بیماریش شدید شد من رفتم دنبال دکتر میرزا مسیح خان گفت شما چه نسبتی با خان دارید ؟ گفتم خادمش هستم دکتر گفت من نمیآیم خان آدم کوچکی نیست من برای عیادت میآیم . آمدم جریان را برای خان گفتم خان فهمید گفت برو بگو برای عیادتم بیاید آن گاه طبیب به خدمتش آمد خان تبسم کرد و به او گفت هر چه تو میدانی من هم میدانم من چاق شدنی نیستم .میرزا مسیح خان رفت دکتر شافتر خارجی را آورد دکتر شافتر نسخه نوشت دواهای نسخه را از مریضخانه انگلیسیها تهیه کردیم ولی خان آنها را نخورد سه چهار ساعت از شب گذشته بود که خان گفت رختخواب را رو به قبله کنید سپس یک لیوان آب خورد و پس از خوردن آن به ذکر حق مشغول شد و چند لحظه بعد از دام تن و دنیا خلاص شد .تمام علما در آن شب حاضر شدند جماعت انبوهی آمده بودند تشییع مفصلی از او شد و آیت الله آقا نجفی بر او نماز گذارد و در تکیه ترک دفنش کردند رحمه الله علیه رحمه واسعه .مؤلف کتاب تاریخ حکما
جهانگير خان قشقايى يا اعجوبه مبارزه با نفس
و عرفای متاخر صدر المتالهین نزدیک به پنجاه و دو نفر از شاگردان خان را نام میبرد که هر یک از اعاظم مراجع تقلید و حکما و عرفا و فلاسفه الهی … الهی به مقامات ارجمندی رسید شاگردان زیادی از محضر پر فیضش به درجات عالی فقهی و اخلاقی و عملی رسیدند .یکی از شاگردان او مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی طباطبایی است که پس از مرحوم آیت الله حایری به تقویت حوزه پر برکت قم برخاست و از تاثیر نفس گرم او حوزه هفتصد نفری قم دارای ده هزار محصل در رشتههای گوناگون علوم اسلامی شد . حوزه قم پس از آن صدای اسلام را به گوش جهانیان رساند و چشمهای اهل دل را از اطراف و اکناف جهان بدین ناحیه دوخت .در این حوزه دانشمندان بزرگی در علوم فقه اصول ادب کلام تفسیر تاریخ خطابه و نویسندگی تربیت شدند .مرحوم فسایی درباره جهانگیرخان میگوید با این که در مراتب علمیه سرآمد ارباب عمائم است از لباس بزرگان ایلات از سر تا پا بیرون نرفت او مانند افراد ایل کلاه و زلف دارد . حاج شیخ عیسی بن فتح الله شاگرد خان میگوید سرکار خان موی بلند میداشتی و به حنا خضاب میفرمودی .جناب خان به حاج شیخ عیسی فرموده بود زمینی دارم به قشقایی و از مال الاجاره آن چهل تومان است به یک سال زندگی خویش را تامین میکنم . استاد جلال الدین همایی که به یک واسطه شاگرد آن مرحوم بود درباره خان میگفته جهانگیرخان در اثر شخصیت بارز علمی و تسلم مقام قدس و تقوا و نزاهت اخلاقی و حسن تدبیر حکیمانه که همه در وجود او مجتمع بود تحصیل فلسفه را که مابین علما و طلاب قدیم سخت موهون و با کفر و الحاد مقرون بود از آن بدنامی به کلی نجات داد و آن را در سرپوش درس فقه و اخلاق چندان رایج و مطلوب ساخت که نه فقط دانستن و خواندن آن موجب ضلالت و تهمت نبود بلکه مایه افتخار و مباهات میشد . وی معمولا یکی دو ساعت از آفتاب برآمده در مسجد جارچی سه درس پشت سر هم میگفت که درس اولش شرح لمعه و بعد از آن شرح منظومه و سپس درس اخلاق بود و بدین ترتیب فلسفه را در حشو فقه و اخلاق به خورد طلاب میداد .جابری گوید اگر شارب مسکری یا فاعل منکری را شبانه گرفته به مدرسه آورده برای اجرای حد آن مرحوم میفرمود حبسش کنند تا به هوش آید . بعد خود آن جناب نیمه شب رفته او را رها و از مدرسه بیرونش برده و با اندرز حکیمانه به راه راستش میآورد .وحید گوید من از جهانگیرخان با این که چندین سال در محضر درسش حاضر بودم هیچگاه دعوی شعر و شاعری نشنیدم و پس از رحلت وی از شاعری و شعر وی به وسیله شیخ محمد حکیم که به وی محرمترین اشخاص بود آگاه شدم که این اشعار از اوست *تا یاد چین زلف تو شد پای بست ما از صرف نیستی چو کسی را خبر نشد غمگین مشو گر از ستمش دل شکستهای از دشمنان ملامت و از دوستان جفا گشتم زهجر غرقه دریای اشک خویش تا ماهی وصال کی افتد به شصت ما * رفت اختیار عقل و سلامت ز دست ما عشقت چگونه کرد حکایت زهست ما کار زد به صدهزار درست این شکست ما بودست سرنوشت ز روز الست ما تا ماهی وصال کی افتد به شصت ما از آقا محمد جعفر دهاقانی خادم مدرسه صدر در مسئله فوت خان منقول است که بیماری ایشان در کبد بود میرزا مسیح خان دکترش بود وقتی خان بیماریش شدید شد من رفتم دنبال دکتر میرزا مسیح خان گفت شما چه نسبتی با خان دارید ؟ گفتم خادمش هستم دکتر گفت من نمیآیم خان آدم کوچکی نیست من برای عیادت میآیم . آمدم جریان را برای خان گفتم خان فهمید گفت برو بگو برای عیادتم بیاید آن گاه طبیب به خدمتش آمد خان تبسم کرد و به او گفت هر چه تو میدانی من هم میدانم من چاق شدنی نیستم .میرزا مسیح خان رفت دکتر شافتر خارجی را آورد دکتر شافتر نسخه نوشت دواهای نسخه را از مریضخانه انگلیسیها تهیه کردیم ولی خان آنها را نخورد سه چهار ساعت از شب گذشته بود که خان گفت رختخواب را رو به قبله کنید سپس یک لیوان آب خورد و پس از خوردن آن به ذکر حق مشغول شد و چند لحظه بعد از دام تن و دنیا خلاص شد .تمام علما در آن شب حاضر شدند جماعت انبوهی آمده بودند تشییع مفصلی از او شد و آیت الله آقا نجفی بر او نماز گذارد و در تکیه ترک دفنش کردند رحمه الله علیه رحمه واسعه .مؤلف کتاب تاریخ حکما
اسامی خداوند تبارک
آیا جزای شمردن این اسامی حسنای الهی با زبان و به قول بعضی از حکما و عرفا بازی کردن با لفظ سبب دخول بهشت است ؟ آیا معنای احصا همین است ؟ شیخ صدوق
تکریم بنیآدم
معنی این آزادی که اندیشمندان و فلاسفۀ الهی حکما و عرفا از طریق برداشت از کتب آسمانی و فرمایشات انبیا و ائمه ع میگویند این است که من او را برای
رسالتهاى پيامبر صلى الله عليه و آله - (2)
بعد که دروازه آن مرگ است یعنی جدایی روح و نفس از بدن جهانی است که کتب آسمانی و صد و بیست و چهار هزار پیغمبر و دوازده امام معصوم فلاسفه الهی و حکما
هوا، دشمن عقل
و عرفای متاخر صدر المتالهین نزدیک به پنجاه و دو نفر از شاگردان خان را نام میبرد که هر یک از اعاظم مراجع تقلید و حکما و عرفا و فلاسفه الهی … الهی میسازد تا جایی که انسان جز خدا نبیند و جز سخن خدا نشنود و جز سخن خدا نگوید زنده گشتم که مرا نفس ستمکار بمردتا فلک شعله زدم کاین شرر خام فسردخط بیزاری دنیا نه چنان بنوشتمکه به صد تیغ توان نقطهای از وی بستردنتوان گشت چو من زنده دلی را زخمارصاف گر می نبود باد سلامت سر دردای که بالید تو را روح زکاهیدن جسمباد ارزانیت این جان کلان و تن خردچون به مژگان نتنم رشته خونین که فراقبر حریر جگرم سوزن الماس فشردزدهام غوطه به صد رنگ جراحت چکنمهر سر موی مرا عشق به نیشی آزردحسرت تیغ توام کشت به خاکم بنویسکه فلان تشنه جگر مرد و دمی آب نخورد برهان الحق آقای شیخ مرتضی طالقانیاین مرد بزرگ از حکما … الهی رسیدند چه حالی داشتند و چه خبرها نزد آنان بود.این بوی روح پرور از آن خوی دلبرستوین آب زندگانی از آن حوض کوثر استبوی بهشت میگذرد یا نسیم دوستیا کاروان صبح که گیتی منور استاین قاصد از کدام زمین است مشکبویوین نامه در چه داشت که عنوان معطر استبازآ و حلقه بر در زندان شوق زنکاصحاب را دو دیده چو مسمار بر در استبازآ که از فراق تو چشم امیدوارچون گوش روزه دار بر الله اکبر استدانی که چون همی گذرانیم روزگارروزی که بیتو میگذرد روز محشر استگفتیم عشق را بر صبوری دوا کنیمهر روز عشق بیشتر و صبر کمتر استدر نامه نیز چند بگنجد حدیث شوقکوته کنیم که قصه ما کار دفتر است 3 حکیم بزرگ حاج ملا هادی سبزواریحاجی سبزواری از حکما
نشانههاى عاقل
و عرفای متاخر صدر المتالهین نزدیک به پنجاه و دو نفر از شاگردان خان را نام میبرد که هر یک از اعاظم مراجع تقلید و حکما و عرفا و فلاسفه الهی … الهی میسازد تا جایی که انسان جز خدا نبیند و جز سخن خدا نشنود و جز سخن خدا نگوید زنده گشتم که مرا نفس ستمکار بمرد تا فلک شعله زدم کاین شرر خام فسردخط بیزاری دنیا نه چنان بنوشتم که به صد تیغ توان نقطهای از وی بستردنتوان گشت چو من زنده دلی را زخمار صاف گر می نبود باد سلامت سر دردای که بالید تو را روح زکاهیدن جسم باد ارزانیت این جان کلان و تن خردچون به مژگان نتنم رشته خونین که فراق بر حریر جگرم سوزن الماس فشردزدهام غوطه به صد رنگ جراحت چکنم هر سر موی مرا عشق به نیشی آزردحسرت تیغ توام کشت به خاکم بنویس که فلان تشنه جگر مرد و دمی آب نخورد برهان الحق آقای شیخ مرتضی طالقانیاین مرد بزرگ از حکما … الهی رسیدند چه حالی داشتند و چه خبرها نزد آنان بود.این بوی روح پرور از آن خوی دلبرست وین آب زندگانی از آن حوض کوثر استبوی بهشت میگذرد یا نسیم دوست یا کاروان صبح که گیتی منور استاین قاصد از کدام زمین است مشکبوی وین نامه در چه داشت که عنوان معطر است بازآ و حلقه بر در زندان شوق زن کاصحاب را دو دیده چو مسمار بر در استبازآ که از فراق تو چشم امیدوار چون گوش روزه دار بر الله اکبر استدانی که چون همی گذرانیم روزگار روزی که بیتو میگذرد روز محشر استگفتیم عشق را بر صبوری دوا کنیم هر روز عشق بیشتر و صبر کمتر استدر نامه نیز چند بگنجد حدیث شوق کوته کنیم که قصه ما کار دفتر است 3 حکیم بزرگ حاج ملا هادی سبزواریحاجی سبزواری از حکما
دیدگاه امیرالمومنین
برای دنیای فانی و زودگذر توشه فراهم می نماید .وجود آدمی با آن همه استعدادها و عظمت ها که در امتداد تاریخ از خود نشان داده و ادیان الهی آن ها را اثبات و حکما
دهه اول محرم 94 حسینیه آیت الله علوی تهرانی سخنرانی هشتم
علت نقلش هم این است که خیلی پیچیده است و در این هزار و پانصد سال خیلی از حکما و عرفا و فلاسفه الهی سراغش رفتند من به این نتیجه نرسیدم که قدرت
تنها منبع هدايت قرآن است
الهی که نصیب کسی نمیشود مگر از جانب حق یؤتی الحکمه من یشا و من یؤت الحکمه فقد اوتی خیرا کثیرا و ما یذکر الا اولوا الالباب خدا حکمت را به هر کس بخواهد عنایت میکند و آن که حکمت به او داده شده بیتردید خیر فراوانی به وی دادهاند و جز صاحبان مغز این حقیقت را متذکر نمیشوند.قرآن از رسول اسلام تعبیر به معلم کتاب و حکمت نموده است یعلمهم الکتاب و الحکمه در این آیه شریفه اشاره به این است که حکمت که گاهی از آن تعبیر به قرآن و گاهی به نور و نزد حکما
English