با مال حلال به جهنم رفتن‏

اما آيه دوم براى من از آيه اول كوبنده‏تر و عجيب‏تر است. چون آيه دوم شخص فلك‏زده‏اى را مى‏گويد كه با مال حلال به جهنّم رفت، نه با مال حرام. مگر مى‏شود انسان با مال حلال به جهنّم برود؟ صريح قرآن است كه بله، عدّه‏اى با مال حلال نيز به جهنّم مى‏روند. اگر با مال حلال انسان به جهنم برود، پس ديگر مال حرام با انسان چه مى‏كند؟ آيه را دقت كنيد:
 «وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ* يَوْمَ يُحْمَى‏ عَلَيْهَا فِى نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى‏ بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هذَا مَا كَنَزْتُمْ لأِنفُسِكُمْ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ»
خيلى عجيب است؛ مى‏فرمايد: كسانى كه اخلاق مال اندوزى دارند، مال را روى هم انباشته مى‏كنند و در راه خدا خرج نمى‏كنند. خدا مال حرام را اصلًا اجازه نمى‏دهد كه انسان انفاق كند.
انفاق در مال حلال است، نه در مال حرام. مال حرام را اجازه ندارم به مسجد، يتيم و براى حلّ مشكل مشكل‏دار بدهم، بلكه انسان بايد مال حرام را به صاحب آن برگرداند. اينجا مسأله مال حلال مطرح است، كسانى كه ثروت سنگينى را اندوخته و مردند و در زمان حيات، اين ثروت خدا داده را كه مال خود آنها بوده، انفاق نكردند، آنها را به عذاب دردناك مژده بده.