اسلام آيين جاويد و كامل‏

اسلام كه مجموعه‏اى از باورهاى صحيح و كردارهاى پسنديده و اخلاق حسنه و احكام استوار و اوامر و نواهى است، از ابتداى آفرينش، دين خدا بوده و تا پايان خلقت نيز دين خدا خواهد بود.

قواعد و قوانين اين دين در هر عصرى به تناسب نيازهاى انسان به وسيله وحى به قلب مبارك پيامبران تجلّى كرده و آن بزرگواران براى هدايت مردم ارائه مى‏كردند.

دين، در عصر رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله در غدير خم، هنگامى كه اميرالمؤمنين على عليه السلام به امارت مؤمنان و ولايت مردمان و رهبرى و حكومت برگزيده شده از نظر ارائه قوانين و بيان حلال و حرام وتبيين حقايق، به قلّه كمال رسيد و مردم را تا صبح قيامت از نياز به پيامبرى ديگر و كتابى غير قرآن و آيينى جز اسلام بى‏نياز ساخت و آنان را در كنار حقيقتى قرار داد و به واقعيتى هدايت كرد كه تا قيامت مى‏تواند پاسخ‏گوى هر نوع احتياج آنان به قوانين مادى و معنوى باشد.

[الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً]

امروز [با نصبِ على بن ابى‏طالب به ولايت، امامت، حكومت و فرمانروايى بر امت‏] دينتان را براى شما كامل، و نعمتم را بر شما تمام كردم، و اسلام را برايتان به عنوان دين پسنديدم.

امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد:

وَكَانَتِ الفَريضَةُ تَنْزلُ بَعدَ الفَريضَةِ الأُخْرى‏ وَكَانَتِ الوَلايَةُ آخِرَ الفَرائِضِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزّوَجَلَّ:

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي...

و [در طول بعثت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله‏] واجبى پس از واجبى ديگر نازل مى‏شد و ولايت و رهبرى امّت آخرين واجب الهى بود كه [بعد از نزول اين واجب‏] خداوند آيه: امروز [با نصبِ على بن ابى‏طالب به ولايت، امامت، حكومت و فرمانروايى بر امت‏] دينتان را براى شما كامل و نعمتم را بر شما تمام كردم... را نازل كرد.

امام صادق عليه السلام در روايتى مى‏فرمايد:

جبرئيل خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى محمد! خدايت سلام مى‏فرستد و به تو مى‏گويد: به امتّت بگو: امروز دينتان را به ولايت و رهبرى على بن ابى طالب كامل نمودم و نعمتم را بر شما تمام كردم و اسلام را براى شما به عنوان دين پسنديدم و پس از اين، واجبى را نازل نمى‏كنم، پيش از اين نماز و زكات و روزه و حج را به عنوان واجب نازل‏ كردم و ولايت و رهبرى واجب پنجم و نهايى است و آن چهار واجب را جز با پايبندى به ولايت و رهبرى على بن ابى طالب نمى‏پذيرم‏ .

تذكّر اين حقيقت لازم است كه همه فرموده‏هاى پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام كه به عنوان روايت و حديث در كتاب‏هاى با ارزش و معتبر از طريق راويان مورد اعتماد نقل شده تفسير و توضيحى بر واجبات الهى و آيات قرآنى است كه به تناسب زمان و نيازمندى‏هاى انسان از آن منابع علم و دانش و خاندان بصيرت و بينش، صادر شده است.

اسلام كه به معناى عقايد حقه و اخلاق حسنه و كردار پسنديده است و باطن و جانش به معناى تسليم بى‏چون و چراى انسان نسبت به همه اوامر و خواسته‏هاى خداست، هنگامى كه به صورت اعتقاد و باور و اخلاق و عمل در همه جوانب حيات مادى و معنوى انسان تجلى كند، انسان را در دايره مسلمانى به معناى حقيقى‏اش قرار مى‏دهد و به سبب آن سعادت دنيا و آخرت آدمى تأمين مى‏گردد.

حالت بسيار پر ارزش تسليم در برابر همه خواسته‏هاى حق، حالتى است كه همه پيامبران و اولياى الهى از حضرت حق در كمال تضرع و زارى درخواست داشتند.

ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام پس از ساختن كعبه دست به دعا برداشته، به‏ محضر دوست عرضه داشتند:

[رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ...] .

پروردگارا! ما را [با همه وجود] تسليم خود قرار ده، و نيز از دودمان ما امتى كه تسليم تو باشند پديد آر...

يعقوب عليه السلام به هنگام وصيت به همه فرزندانش خطاب كرد:

[... فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ‏] .

... پس شما بايد جز در حالى كه مسلمان باشيد، نميريد.

يوسف بزرگوار عليه السلام از حضرت رب الأرباب چنين درخواست كرد:

[... تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ‏] .

... در حالى كه تسليم [فرمان‏هاى تو] باشم جانم را بگير، و به شايستگان مُلحقم كن.