غفلت انسان از سفر آخرتى‏

انسان مسافر، بايد زمان سفر را در نظر بگيرد و براساس آن بكوشد. اگر مردم از اين حقيقت مسافر بودن خود و مسافرخانه بودن دنيا و سفر مرگ غفلت نكنند، قدمى در راه خطا برنخواهند داشت و به دينارى از مال حرام نيز چشم طمع‏ نخواهند داشت.

گناهان، فساد، معاصى و گرفتار بودن مردم به انواع خلاف‏ها، فقط بخاطر قطع توجه قلبى آنان از پروردگار و قيامت است. نمى‏شود كسى تمام شبانه روز را واقعاً ياد خدا و قيامت باشد، اما منحرف، كج، خلاف و با گناه زندگى كند و به دنبال آن چه كه شايسته‏اش نيست، برود؛ چون هيچ حرامى شايسته انسان نيست.

چرا بيشتر مردم به دنبال حرام مى‏روند؟ چون از خدا و قيامت غافل هستند.

اين ياد در هر روز، هر شب و هر ساعت، انسان را تصفيه، سلامت روح و عمل را تضمين مى‏كند.