روضه خوانی امام صادق علیه السلام

به روضه خوانی ابی عبدالله (ع) افتخار می کنیم

 بمناسبت شهادت امام ششم شیعیان

متن کلیپ:

شب شهادتش است، می‌دانید یک کار امام صادق چه‌ بوده است؟ یک کارش در کارهایش، تعجب نمی‌کنید! ابداً تعجب نکنید! یک کار امام صادق در هر موقعیتی و کاری به محرّم نداشت؛ تا ده‌نفر هشت‌نفر از اصحاب به دیدنش می‌آمدند، خودش روضهٔ ابی‌عبدالله می‌خواند، خودش! یعنی یک کار امام صادق روضه‌خوانی بود، می‌دانید یعنی چه؟ یعنی روضه‌خوان‌ها، روضه برای ابی‌عبدالله یک کار عرشی است. یک کاری است که ما امامان افتخار می‌کنیم ما را در قیامت صدا بزنند و بگویند تو روضه‌خوان ابی‌عبدالله هستی. آن‌و قت خود حضرت در گریه‌کردن بی‌حال می‌شد. وقتی هم می‌خواست روضه بخواند یا به یکی می‌گفت که روضه بخواند، می‌گفت: صبر کنید! به یک‌نفر می‌گفت که برو و در اتاق خانم‌ها را بزن و بگو می‌خواهیم روضه بخوانیم. همهٔ دخترها و هم خانم پشت در اتاق من بیایند و آنها هم بنشینند تا با گریه ما گریه کنند. آن‌وقت چه روضه‌هایی می‌خواند!
یک روز امام صادق تصمیم گرفت که روضهٔ بچهٔ شش‌ماهه را بخواند. آنهایی که در جلسه نشسته بودند، از شدت گریه داشتند بی‌حال می‌شدند، صدای گریهٔ خانم‌ها داشت خانه را می‌لرزاند. امام در اوج روضه که چهارزانو نشسته بودند، یک‌مرتبه یکی از کنیزان امام، یک بچهٔ چهار-پنج‌ماهه را در اتاق آورد، بچه را در دامن امام صادق گذاشت، هی این بچه را نگاه می‌کرد و می‌گفت: اصغر ما را با تیر سه شعبه زدند!