خواسته عالى راسخون در علم‏

راسخون در علم از طرفى توجه به صفات ذاتى الله چون حى و قيوم و احاطه علمى او به همه موجودات هستى و قدرت مصوريت حضرت حق، و شكست‏ ناپذيرى و حكمت او دارند و از طرف ديگر مشاهده كرده‏اند كه انحراف قلبى گروهى از مردم، آنان را وارد چرخه فتنه و تاويل آيات و سوء استفاده از قرآن و تحميل عقايد و افكارشان بر آيات كتاب نموده است، براى حفظ قلبشان از انحراف كه آثار بسيار خطرناكى دارد و براى بقاء علم راسخشان به تضرع و زارى در پيشگاه او بر خواسته و دست دعا به سوى حضرتش برداشته از مقام ربوبيت او درخواست مى‏كنند كه قلبشان را از انحراف حفظ كند و رحمتى را از جانب خود كه پاسبان و نگهدارنده علم راسخ است به آنان عنايت كند تا در سايه‏ى لطف و توفيقش قلب آنان در مدار هدايت بماند، و علم راسخشان براى آنان پايدار گردد.

آنان از طريق علم راسخشان ميدانند كه در وقوع قيامت شك و ترديدى نيست و هر انسانى به تناسب سعادت و شقاوت و هدايت و ضلالتش محشور مى‏شود و به پاداش و كيفر لازم كه وعده حضرت حق به خوبان و بدكاران است و در آن وعده هيچ تخلفى صورت نمى‏گيرد مى‏رسند.

آرى وقوع محشر حتمى است و اگر حشر انسان‏ها، در قيامت صورت نمى‏گرفت عدالت و حكمت رعايت نمى‏شد، وقوع قيامت بر اساس عدل و حكمت خداست، و هر انسانى لازم و واجب است به نتايج آنچه از خوبى و بدى كسب كرده وآن را با خود به قيامت مى‏برد برسد.

رسول خدا درباره‏ى قلب مى‏فرمايد:

«ما خلق الله من قلب آدمى الا و هو بين اصبعين من اصابع الرحمن ان شاء ازاغه و ان شاء اقامه:»

خداوند دل هيچ انسانى را نيافريده مگر اين كه ميان دو انگشت از انگشتان خداست «انگشت كنايه از قدرت است» اگر زمينه انحراف در آن قلب باشد آن‏ را از هدايت به جريمه آن زمينه منحرف مى‏كند، و اگر زمينه هدايت براى آن فراهم باشد به پاداش آن زمينه را هدايت مى‏نمايد.

از ام‏سلمه روايت شده كه رسول خدا در دعاهايش بسيار مى‏گفت:

«اللهم مقلب القلوب والابصار ثبت قلبى على دينك:»

اى خداى گرداننده دل‏ها و ديده‏ها دل مرا بر دينت ثابت و پايدار بدار.

ام‏سلمه مى‏گويد: به پيامبر گفتم مرا دعائى بياموز كه برايم سودمند باشد فرمود بگو:

«اللهم رب النبى محمد اغفر لى ذنبى و اذهب غيظ قلبى و اجرنى من مضلات الفتن ما احييتنى:»

خدايا اى پروردگار محمد، مرا بيامرز، و خشم دلم را نابود كن، و مرا از لغزش‏گاه‏هاى فتنه‏ها تا زنده‏ام در پناهت حفظ كن.

يقيناً هنگامى كه انسان با تضرع و زارى و در كمال خشوع و فروتنى از حضرت حق درخواست كند دلش را از انحراف حفظ كند، خداوند دعايش را مستجاب مى‏كند و دلش را از خطر انحراف مصونيت مى‏دهد.

آيه نشان مى‏دهد كه همه انسان‏ها حتى آنان كه راسخ در علم‏اند در خطر انحراف از هدايت هستند.

مردم بايد اين خطر را جدى بگيرند، كه در صورت دچار شدن به اين خطر همه ارزش‏ها را از دست مى‏دهند و از چرخه‏ى هدايت و سعادت به چاه ضلالت و شقاوت مى‏افتند و در روز محشر كه ترديدى در وقوع آن نيست به عذاب دائم گرفتار مى‏شوند.

انسان لحظه به لحظه به مدد و يارى حضرت حق نيازمند است و بايد زمينه يارى و رحمت و توفيق خدا را با اجتناب از گناه و انجام عمل صالح و به كارگيرى اخلاق حسنه فراهم كند، تا سعادت و سلامت معنوى او در دنيا و آخرت تامين گردد.