تفاوت «ضرر» و «خسران»

چرا پروردگار «لفى ضرر» نفرموده است؟ كلمه «ضرر» نيز در قرآن استعمال‏ شده است. چه فرقى بين «ضرر» و «خسارت» است كه پروردگار عالم در اينجا كلمه «ضرر» را نياورده و «خسر» را آورده است؟

خداوند متعال در استخدام كلمات، عالمانه و حكيمانه كار كرده است. بگذاريد با مثال اين تفاوت را توضيح دهم:
«ضرر» يعنى من اول سال پنجاه ميليون تومان سرمايه داشتم، كاسبى كردم، زحمت كشيدم، سال بعد، همه حساب‏ها را مى‏رسم، مى‏بينم، سود كه نكردم هيچ، يك ميليون تومان نيز از سرمايه‏ام كم شده است. اين را عرب «ضرر» مى‏گويد.
اما اگر ديدم تمام سرمايه‏ام از دست رفته، يك ميليون نيز بدهكار شده‏ام، اين را عرب «خسارت» مى‏گويد. يعنى همه سرمايه‏ها تباه، خاكستر و دود شد. قسم به عصر، يقيناً و قطعاً تمام انسان‏ها در چاه تباه شدن تمام سرمايه وجود و عمر خود سرنگون هستند.
آيه‏اى از سوره مباركه حج كه خيلى عجيب است ذكر كنم.
«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى‏ حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى‏ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ» 
باز اينجا كلمه خسارت دارد. يعنى با اين هزينه كردن غلط عمر، هم در دنيا تمام مايه‏هاى وجود خود را به باد دادند و هم در آخرت. نه دنيا دارند و نه آخرت.

منبع:ارزش عمر و راه هزينه آن،