تعبیر امیرالمومنین(ع) از اصحاب حضرت ابی‌عبدالله(ع)

امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «هَذَا مَصَارِعُ عُشَّاقٍ شُهَدَاءَ» اینجا جای غلتیدن و افتادن عاشقان است؛ اما خیلی‌ها هم نفهمیدند که حضرت چه گفتند! البته بیست سال بعد که حادثهٔ کربلا اتفاق افتاد، خیلی از آنهایی که در صفین بودند و هنوز زنده بودند، فهمیدند امیرالمؤمنین(ع) آن روز فرمودند «مَصَارِعُ عُشَّاقٍ»، یعنی چه! 

عاشق هیچ‌چیزی دیگر غیر از معشوق در نظرش نیست و دل عاشق از معشوق پر است. کنار معشوق هر بلایی را می‌بیند و می‌گوید: «إلهِى رِضاً بِقَضائِکَ». زین‌العابدین(ع) در شام فرمودند: اگر جد من، پیغمبر(ص) به شما سفارش اکید کرده بود که می‌توانید هر بلایی سر اهل‌بیت من بیاورید، آن‌وقت می‌خواستید چه‌کار کنید! عاشق هر بلایی را می‌کشد، اما نمی‌تواند از معشوق فاصله بگیرد؛ چون می‌گوید بلا تمام می‌شود و بعد زمان وصال عاشق و معشوق می‌رسد. وقتی هم وصال بیاید، دیگر تا ابد تمام‌شدنی نیست. 

این عشق عشق حقیقی است و یقین بدانید، در تاریخ و قرآن هم ثابت شده که این عشق همه کاری برای آدم می‌کند.