لطفا منتظر باشید

انسان‏هاى پست‏تر از حيوان

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَالإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَيَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَ يَسْمَعُونَ بِهَا أُولئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ  .
و مسلماً بسيارى از جنّيان و آدميان را براى دوزخ آفريده‏ايم [ زيرا ] آنان را دل‏هايى است كه به وسيله آن [ معارف الهى را ] در نمى‏يابند و چشمانى است كه توسط آن [حقايق و نشانه‏هاى حق را ] نمى‏بينند و گوش‏هايى است كه به وسيله آن [ سخن خدا و پيامبران را ]نمى‏شنوند ، آنان مانند چهارپايانند بلكه گمراه‏ترند ؛ اينانند كه بى‏خبر و غافل [ ازمعارف و آيات خداى ] اند .
از آيات قرآن و روايات اسلامى استفاده مى‏شود كه مقصود حق از خلقت انسان ، رسيدن او به رشد و كمال الهى و قرار گرفتنش در بهشت برين است .
تمام مايه‏هاى رشد و كمال و سعادت و سلامت در وجود هر انسانى بالقوّه موجود است و به فعليّت رسيدن آن در گرو اتّصال انسان به نبوّت انبيا و امامت امامان است .اين اسلام است كه از روستايى ايرانى ، سلمان و از بيابان‏گرد ربذه ، ابوذر و از سياه حبشى ، بلال و از دو كارگر ساده و گرفتار در بند رقيّت ، ياسر و سميّه مى‏سازد . مقصد اصلى از خلقت انسان ، كمال در اين دنيا و بهشت در آن عالم است . خلقت بسيارى از جن و انس براى جهنم ، مقصد واقعى و اصلى نيست بلكه اين يك امر تبعى است ، به اين معنى كه جهنمى شدن انسان در اراده حق تابع عدم قبول شرايط كمال از طرف انسان است و جمله ذَرَأْنَا كه به معناى (خلقنا) است مفهومى بيش از اين ندارد . آيه لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها و دنباله آن به معناى نابود كردن استعدادهاى خدا دادى است و اين نابودى ، معلول هواپرستى انسان و متابعت او از شياطين درونى و برونى است . هنگامى كه انسان در تمام شؤون حيات ، دچار افراط و تفريط شد و از جادّه اعتدال و صراط مستقيم بيرون رفت و جز حاكميّت طاغوت و شهوت و شكم و مال و منال و دنيا و ماديّت چيزى را قبول نكرد ، مشاهده آيات و آثار الهى و شنيدن كلمات حق از زبان انبيا و امامان نفعى به حال او ندارد و همين است معناى : لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها و چنين انسان‏هايى از چهارپايان گمراه‏تر و در حقيقت اهل غفلت‏اند ؛ غفلتى كه علت هلاك آنان و موجب قرار گرفتنشان در عذاب دوزخ قيامت است . انسان اگر با اتصال به وحى و اجراى دستورات الهى ، از بند مادّه‏پرستى آزاد گردد و از مرض خطرناك غفلت برهد و زندگى خود را بر بيدارى و هشيارى و توجّه بنا نهد ، از تمام موجودات عالم برتر مى‏گردد . عبداللّه بن سنان مى‏گويد : از حضرت صادق عليه‏السلام پرسيدم : ملائكه بالاترند يا بنى‏آدم ؟ فرمود : اميرالمؤمنين على بن ابى‏طالب عليه‏السلام مى‏گفت : خداوند در ملائكه عقل بدون شهوت قرار داده و در حيوانات شهوت بدون عقل گذاشت و در بنى‏آدم عقل و شهوت قرار داد ؛ كسى كه عقلش بر شهوتش حاكم شود از ملائكه بهتر است و كسى كه شهوتش بر عقلش غلبه كند از بهائم بدتر است

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه