عَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ جَنْدَعى

وى يكى از ياران اباعبداللَّه الحسين عليه السلام است كه در روزهاى پيش از جنگ، در كربلا به امام عليه السلام پيوست و در روز عاشورا به ميدان نبرد شتافت و جهاد كرد.
  
از جزئيات زندگى وى اطلاعى، در دست نيست و در چگونگى شهادتش، اختلاف است. برخى نوشته‏اند كه در نخستين حمله لشكريان ابن‏سعد به ياران حسين عليه السلام شهيد شد. برخى ديگر نقل كرده‏اند كه بر اثر ضربه‏اى كه بر سرش وارد گرديد، مجروح شد و بر زمين افتاد؛ و اهل قبيله و پسرعموهايش بدن او را از صحنه خارج كردند و به مدت يك سال نزد آنان‏ بسترى بود. تا اين‏كه سرانجام پس از پايان سال، به فيض شهادت نايل آمد.
 
در زيارت ناحيه مقدسه به نام او تصريح شده و آمده است:
 
السَّلامُ عَلى الْجَريحِ الْمَأسُورِ سَوَّارِ بْنِ ابى‏ حمْيَر ... السَّلامُ عَلى المُرتَّثِ مَعَهُ عَمْرُو بن عَبْداللَّه الْجَنْدَعى‏
    
سلام بر مجروح اسير، سوار بن ابى حمير ... سلام بر مجروح با وى، عمرو بن عبداللَّه الجندعى.