جريان مسيح عليه السلام و رفع سوء ظن
عيسى مسيح عليه السلام، جوان، خوش قيافه و خوش قامت بود و تا آخر عمر هم ازدواج نكرد. در سى و سه سالگى بود كه به آسمان عروج كرد. يك روز در شهر ناصريه، از خانه يك زن معروف و مشهور به زنا بيرون آمد. همه مردم شهر ناصريه مىدانستند كه آن خانه يك زن جوانِ زناكار است. پيغمبر اولوا العزم، خوش قيافه، مجرد، از آن خانه بيرون آمد، يك نفر هم او را ديد و تعجب كرد كه:
|
واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مىكنند |
چون به خلوت مىروند، آن كار ديگر مىكنند |
|
قانون حرمت زنا مال وحى است، پس مسيح اينجا چه كارى داشته است؟
مسيح عليه السلام هم خيلى آرام، ديد كه آن شخص او را ديده و فكرش منحرف شده است، جلو آمد و خيلى با محبت، سلام كرد، گفت: جناب! ديدى كه من از كجا درآمدم؟ گفت: واقعاً كه، خيلى شگفتآور است. اينجا چه كار مىكردى؟
مسيح عليه السلام فرمود: اى مرد! در دنيا دو نوع بيمار هست؛ يك بيمارى كه دردش را حس مىكند، پا هم دارد، خودش نزد طبيب مىرود، نسخه مىگيرد، خوب هم مىشود. اما يك بيمار هم هست كه نسبت به بيمارىاش هيچ آگاهىاى ندارد و نمىفهمد، ولى كس ديگرى بيمارىاش را مىفهمد، دلش مىسوزد، مىگويد:
بروم و طبيب را به بالاى سرش بياورم.
اين خانم جزء بيمارهاى نوع دوم بود. به زشتى و بدى زنا، به آلوده كردن شهر به خاطر كج بودن فكر و عملش توجهى نداشت. بايد طبيب بالاى سرش مىرفت.
من قلبم براى گناهكارهاى عالم آتش مىگيرد. ناراحت هستم. خودم آمدم، در زدمداخل نشده، از پشت درب اتاق، او را موعظه و نصيحت كردم، محبت كردم، از امروز به بعد توبه كرده است. ديگر هيچ كسى را راه نمىدهد.
آيا مىخواستى بروى و در بين مردم بگويى: مسيح را با چشم خودم ديدم كه به خانه فلان زن رفته بود؟ نمىتوان به همه ديدهها و شنيدهها اعتنا كرد.
English