کربلا بود و حسین علیه‏السلام از سیدتقی قریشی (فراز)

ظهر عاشورا، زمین کربلا بود و حسین

پیش خیل دشمنان، تنها خدا بود و حسین

هر طرف پرپر گلی از شاخه‏ای افتاده بود

و اندر آن گلشن، خزانِ لاله‏ها بود و حسین

داشت در آغوش گرمش آخرین سرباز را

زآن همه یاران، علی اصغر به جا بود و حسین

آخرین سرباز هم غلطید در خون گلو

بعد از آن گل، خیمه‏ها ماتم‏سرا بود و حسین

یک طرف جسم علم‏دار رشید کربلا

غرقه در خون، دستش از پیکر جدا بود و حسین

عون و جعفر، اکبر و اصغر به خون خود خضاب

کربلا چون لاله‏زاران با صفا بود وحسین

تیرباران شد تن سالار مظلومان «فراز»

هرطرف از شش‏جهت تیرِ بلا بود و حسین