علم خداوند

در آيه سى‏ام سوره مباركه بقره در رابطه با علم خداوند با كمك خود آيات قرآن مطالبى نگاشته شد، در اين مورد بحث گسترده‏اى را لازم نمى‏بينم، آنچه به عنوان تذكر در ذيل اين آيه به نظر مى‏رسد اين است كه وجود مقدسى كه در پرتو قدرت و بصيرت و عدالت و حكمت و دانش و آگاهى بى‏نهايتش كشور هستى و مملكت وجود و موجودات ريز و درشت، وجاندار و بيجان و آشكار و پنهانش را به وجود آورد و به هر موجودى در خور استعداد و ظرفيت و لياقتش رحمت و لطف و عنايت خود را مبذول داشت، و او را به راهى كه بايد در آن قرار بگيرد هدايت كرد، واز زمان پيداشش تا پايان كارش محافظ و مراقب و رشد دهنده و روزى بخش اوست به همه امور او و ظاهر و باطنش و سرّ و عمق وجودش و به حركات و اطوارش و به وزن و كميتش، و به معنويت و جايگاهش و به مدت عمرش و به منافع و مضارش آگاهى كامل و جامع دارد، و اساساً همه موجودات جهان هستى يك پارچه در محضر او و در احاطه قدرت او، و در گردونه حكومت و مراقبت او هستند، و چيزى از آنها گرچه آن چيز بى‏نهايت كوچك باشد از نگاه علم و آگاهى او پنهان نيست.

وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ:

و آگاه باشيد كه به هر چيزى نسبت به همه امورش داناى مطلق است.

وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ.

كليدهاى غيب فقط نزد اوست، و جز او كسى آنها را نمى‏داند، آنچه در پهنه خشكى و عرصه درياست مى‏داند برگى از درختى نمى‏افتد مگر آن كه به آن آگاه است، نه هيچ دانه‏اى در نهان زمين و نه هيچ تر و خشكى وجود دارد مگر اين كه در كتاب علم او ثبت است.

يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ:

آنچه كه در زمين فرو مى‏رود مى‏داند، و به آنچه از آن بيرون مى‏آيد آگاه است، و به آنچه از آسمان نازل مى‏شود و به آنچه به سوى آسمان بالا مى‏رود آگاهى و احاطه دارد، و خدا نسبت به آنچه انجام مى‏دهيد بيناست.

آيه پنجاه و نهم سوره انعام و آيه چهارم سوره حديد از جامع‏ترين آيات كتاب خداست كه از آگاهى و دانش بى‏پايان و علم فراگير و بى‏نهايت حضرت حق خبر مى‏دهد، كه اگر عقول اولين و آخرين بخواهند مفاهيم و مصاديق اين دو آيه را درك كنند در اولين قدم به عجز و ناتوانى اعتراف مى‏كنند و اعلام مى‏دارند كه قدم ما از رفتن در اين راه لنگ و چاره‏اى جز اعتراف به ناتوانى نداريم.

به اين حقيقت با توجه بنگريد و نسبت به آن دقت نمائيد يا دورنمائى از قدرت و گستره علم خداوند براى شما روشن شود:

تا امروز كه اين سطور نوشته مى‏شود حشره شناسان نزديك به هفتصد هزار «700000» نوع حشره احصاء كرده‏اند، شماره حشرات به اندازى است كه ارقام براى بيان آن قاصر است، در يك روز تابستانى كه هوا صاف باشد، شماره سوسك‏ها، مگس‏ها، خرخاكى‏ها كه در بريدگى تپه‏اى در تكاپو هستند از عده نفوس يك قاره بيشتر است، اگر ناگهان نژاد بشر بكلى از روى زمين معدوم شود مخلوقات ديگرى كه بر روى زمين مى‏لولند به زحمت متوجه غيبت مجموع انسان‏ها در پهنه زمين خواهند شد. عدد مخلوقات روى زمين كه شماره كردنش براى همه انسانها ميّسر نيست براى حضرت حق معلوم و روشن است و مصالح حياتى هر كدام را مى‏داند، و شبانه روز همه آنان را تا عمر دارند روزى مى‏دهد.