احسان و نيكى كردن

«ان اللّه يأمر بالعدل و الاحسان».

فرمان ديگر خداوند به مسلمانان نيكى كردن و احسان ورزيدن به پدر و مادر، به خواهر و برادر، به مردم كوچه و بازار، به يتيم و ... است.
حتى بايد به پروردگار هم نيكى كرد و معنى احسان به پروردگار اين است كه خدا را به طور صحيح بندگى كرد.
«و ايتاء ذى القربى».
فرمان بعدى درباره اقوام و آشنايان است. خداوند دستور مى‏دهد كه به اقوام فقيرمان رسيدگى كنيم و اگر مشكلى دارند حل نماييم. خوب است آن‏ها كه با وجود استطاعت از اين كار سر باز مى‏زنند بدانند كه اگر بتوانند مشكل آشنايى را حل كنند ولى به آن اقدام نكنند، خداوند هم در قيامت هزار مشكل براى آنان ايجاد مى‏كند كه قابل حل نباشد. به واقع، عقل كدام را مى‏پسندد: اين‏كه خير انسان به ديگران برسد يا اين‏كه انسان بيچاره پول باشد ؟