عيسى بن مريم فرمود: شقىترين و بدبخت ترين مردم كسى است كه در ميان مردم مشهور به علم است ولى از نظر عمل بين خود و خدا سست و تنبل و بىحال است.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
تعجّب است از كسى كه به كاركرد خود عجب دارد و عمل خود را با شوق و ذوق پسنديده و آن را بسيار مهم به حساب آورده، در حالى كه نمىداند خاتمه كار او چيست، سعادت است يا شقاوت!
يكى از بزرگان شام از اميرالمؤمنين عليه السلام پرسيد: بهترين مردم نزد خدا كيست؟ فرمود:
آن كه براى اخذ از همه ترس بيشتر دارد. ترس از مقام حق و عملًا به پرهيزكارى پاى بندتر است و نسبت به دنيا بىرغبتتر .