خداوند مواظب نفس رحمانى است

نفس وقتى رحمانى شود، اگر جایى هم بخواهد آلوده شود، خدا نمى‏گذارد. آن جا دیگر توفیق خاص خدا شامل حال انسان مى‏شود، اما وقتى نفس رحمانى نباشد، به هر مهمانى‏اى مى‏رود، سر هر سفره‏اى مى‏نشیند، هر لقمه‏اى را هم مى‏خورد. اگر هم انسان با او حرف بزند، مى‏گوید با خوردن یک لیوان آب روى همین لقمه‏اى که خوردم خیالت راحت مى‏شود. این قدر هم به خدا جسارت دارد. حالا چه برسد به کسانى که عمرى دچار مشروب خوارى و رباخوارى بوده‏اند، دچار مال غصبى و مال دزدى بوده‏اند. دیگر نفس آنها را شیطانى هم نمى‏توان گفت، چراکه از شیطانى بودن دو سه میلیون فرسخ فراتر رفته است .