معناى نور در قرآن

«وَ اللّه‏ُ مُتِمُّ نُورِهِ». این اضافه، تشریحى است ؛ یعنى درهم شکستن این نور، که به پروردگار اضافه شده، توسط شیاطین امکان ندارد.منظور از این نور چیست؟ امام باقر و امام صادق علیهما السلام مى‏فرمایند :« النُّور و اللّه‏ِ هُوَ الائِمَّه »7 .این نور، نور ائمه است که خاموش شدنى نیست. طاغوتیان با همه هزینه‏هایى که کردند، موفق نشدند نور ائمه را خاموش کنند.قبل از انقلاب اسلامى ایران، یکى از دولتى‏هاى زمان طاغوت، ما را براى تماشاى کتابخانه لنینگراد که هم‏اکنون در دست روسیه است، برد. این کتابخانه، در آن زمان، پانزده میلیون جلد کتاب داشت و انواع کتاب‏ها در آن یافت مى‏شد ؛ اما در یکى از اتاق‏هاى این کتابخانه، در جایى مخصوص، یک کتاب، با امنیت کامل، روى یک بشقاب طلا نگهدارى مى‏شد. این کتاب، « نهج البلاغه » امام على علیه السلام بود.آرى، على نور الهى بود. گفتارش نیز پرتوى از آن نور بود، که هرگز به دست هیچ قدرتى خاموش نمى‏شود ؛ زیرا على به خدا اضافه شده است : «اشهد انَّ علیّا ولىُّ اللّه‏».انسان باید متوجه باشد که خود را به چه منبعى وصل کرده است.