شعبة بن حنظله تميمى‏

از احوال زندگانى او جز دوران حضور در كربلا اطلاعى در دست نيست و بنابر نسبتش (تميمى) به احتمال از قبيله تميم مى‏باشد.
    
وى در روز عاشورا پس از خالد بن عمرو ازْدى به ميدان رفت و رجز ذيل را قرائت كرد:
   
          صَبْراً عَلى الأسيافِ وَالأسِنَّةِ             صَبْراً عليها لِدخولِ الجنّةِ
   
             وَحورَعَيْنِ ناعماتٍ حَسَنة             لِمَنْ يُريدُ الْفوزَ لا بالظِّنَّةِ
  
             يا نفسُ لِلراحَةِ فَاحْمِدَنْهُ             وَفى طِلابِ الْخَيْرِ فَارْغَبَنَّهْ‏
   
كسى كه خواهان بهشت، حوريان نازپرورده زيبا و رستگارى است بايد در برابر شمشيرها و نيزه‏ها بردبار باشد نه اين‏كه به تلاش اندك اكتفا كند. اى جان! براى آسودگى و سلامتى سپاسگزارى كن و براى به دست آوردن خوبى راغب باش.
   
پس از درگيرى شديد با دشمن به درجه رفيع شهادت نايل گشت.