فطرت انسان‏

تواضع براى خدا و نسبت به عباد خدا، عبادت است و بلكه ريشه عبادات و خيرات است. تواضع كليد شگفت آورى است كه با اين كليد مى‏توان همه درهاى رحمت خدا، فضل، احسان و فيوضات خدا را به روى خود باز كرد.

براى اينكه معناى تواضع براى ما روشن شود بايد به سه آيه از سوره مباركه لقمان، مائده و يوسف، توجه كرد و بعد از آن آيات، كلامى از وجود مبارك حضرت مولى الموحدين كه در رأس متواضعان عالم است، مورد دقت قرار مى‏گيرد.

اين سه آيه با گفتار اميرالمؤمنين عليه السلام در رابطه با تواضع، ارتباطِ مستقيمى دارد، در سوره مباركه لقمان، پروردگار عالم مى‏فرمايد:

«أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً»

آيه بسيار عجيبى است، آيه بر اساس آگاهى باطن انسان و دانش طبيعى درونى ذكر شده است؛ زيرا خطاب آيه به همه مردم عالم است كه در هر كشور، ملت و طايفه متدين و بى‏دين مى‏باشد.