اعراض از نماز موجب ارتكاب منكرات‏

اما اگر مردم از نماز روى‏گردان باشند؛ بى‏نماز باشند، يا از نماز صحيح به دور باشند، هيچ ضمانتى براى آنها نيست كه آلوده به فحشا و منكرات نشوند. مثلًا مى‏گويد: من كه نمى‏خواهم نماز بخوانم، چرا مال مردم را نبرم؟ چرا اين زمين را با دزدى و نيرنگ نگيرم؟ چرا در لباس يا لقمه‏ام دقت كنم كه حلال باشد؟ اگر اهل نماز نيست، براى دچار شدن به فحشا و منكرات ضمانتى ندارد.

اگر هم نماز مى‏خواهد بخواند، يك ورزش بدنى مى‏كند و در ضمن هم يك الفاظى را به زبان جارى مى‏كند، كه اين هم باز براى محفوظ ماندن از فحشا و منكرات ضمانتى ندارد.

اما نمازگزار واقعى به اين دو هدف دنيايى كه خدا از نماز دارد، مى‏رسد. اصل هم اين دو هدف مى‏باشد و خود نماز فرع است. پروردگار به ميوه نماز نظر دارد، كه قطع فحشا و منكرات است. خود نماز يك راه و وسيله مى‏باشد. خدا بهشت را در نظر دارد، كه جاده‏اش همين نماز است. مردم از اين جاده به بهشت مى‏رسند. بقيه عبادات، حالات و كوشش‏هاى مثبت هم نتيجه آنها مهم است.