طواف كعبه‏

امام صادق عليه السلام در دنباله روايت مربوط به حج مى‏فرمايند:

چنانچه با وجود ظاهرت با تمام زائران به دور خانه حق طواف مى‏كنى، با وجود باطنت و حقيقت روح و قلبت همراه ملائكه ملكوت كه بر حول محور عرش در طوافند، طواف كن.

چه موقعيت حساسى، چه مرحله باعظمتى، طواف، آرى طواف، آن‏هم طوافى ملكوتى، طوافى روحانى، طوافى آسمانى، طوافى كه دور اولش از دور زدن به دور بيت شروع و دور آخرش به دور صاحب خانه ختم مى‏شود.

طوافى برتر از طواف ملكوتيان كه آن طوافى بر حول عرش و اين طوافى بر حول صاحب عرش است.

طواف، آرى طوافى من اللّه و الى اللّه و باللّه و عاقبتش فى اللّه، مى‏فهمى كجايى؟ و مى‏دانى در چه مرحله‏اى هستى؟ و توجه دارى كه وجود مقدس حضرت اللّه آن وجود بى‏نهايت در بى‏نهايت عظمت، تو را كه وجودى بى‏نهايت در بى‏نهايت كوچك است، به مطاف بيت خود راه داده و اجازه فرموده دور اول‏ طواف را به دور بيت شروع كرده و دور هفتم را بر محور عظمت خودش به طواف آيى؟!

در مطاف كه جاى طواف عاشقان واقعى است، قدر خود را بدان و متوجه باش كه در آنجا طواف حقيقى، وقتى تحقق پيدا مى‏كند كه ظاهر و باطن از تمام خبائث و آلودگى‏ها و پليدى‏ها پاك باشد كه از شرايط بسيار مهم طواف، طهارت است و اين طهارت تنها طهارت جسم نيست، بلكه طهارت عقل و روح و قلب و نفس و روان برتر و بالاتر از طهارت ظاهر است و با طهارت باطن براى طائف امكان پرواز در آن فضاى عالى معنوى هست كه حضرت دوست در آن مقام باطنت را مى‏نگرد و به تناسب پاكى درون، راه به حريم قربش براى تو مى‏گشايد.