مجالس علم‏

رفتن به مجالس علم جهت رشد عقل و كمال روح و يافتن واقعيت‏ها و به دست آوردن معرفت، به حقيقت زكات پاى انسان است و در اداى اين زكات، بهترين بهره‏هاى مادى و معنوى نصيب انسان مى‏گردد.

به حقيقت كه در تمام روى زمين هيچ مجلسى، ارزنده‏تر و پر بهره‏تر و نافع‏تر از مجلس علم نيست، مجلس علم مجلس حق، مجلس نور و بنابر روايات باغى از باغ‏هاى بهشت است.

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

هر كه راهى رود كه در آن دانشى جويد، خداوند او را به راه بهشت برد و به راستى فرشته‏ها براى طالب علم پرها و بال‏هاى خود را فرو نهند به نشانه رضايت از او و اين محقق است كه براى طالب علم هر كه در آسمان و زمين است آمرزش خواهد، تا برسد به ماهيان دريا. فضيلت عالم بر عابد چون فضيلت ماه است بر ستارگان در شب چهارده و براستى علما وارث پيامبرانند زيرا پيامبران دينار و درهمى به ارث نگذاشتند ولى ارث آن‏ها علم بود و هر كس از آن برگرفت بهره فراوانى برده است‏ .

ابوبصير مى‏گويد: از حضرت صادق عليه السلام شنيدم مى‏فرمود:

هر كه كار خيرى ياد بدهد، مانند كسى كه بدان عمل كند اجر مى‏برد، گفتم: اگر او هم به ديگرى ياد دهد به معلم اول ثواب آن عمل مى‏رسد؟ فرمود: اين ثواب براى او جارى است، اگر به همه مردم هم ياد بدهد، گفتم: اگر معلم بميرد؟

فرمود: اگر چه بميرد .

امام سجاد عليه السلام فرمود:

اگر مردم مى‏دانستند در طلب علم چه فايده‏اى است دنبال آن مى‏رفتند گرچه‏ خون دل در راه آن بريزند و به گرداب‏ها فرو شوند، براستى خداى تبارك وتعالى به دانيال عليه السلام وحى فرمود، مبغوض‏ترين بندگانم نزد من نادانى است كه حق اهل علم را سبك شمارد و از آنان پيروى نكند و دوست‏ترين بندگانم نزد من پرهيزكار طالب ثواب شايان و ملازم علما و پيرو بردباران و پذيراى از حكمت شعاران است‏ .