اتصال حضرت ابراهيم عليه السلام به حقيقت‏

به سراغ خدا، قرآن و پيغمبر صلى الله عليه و آله در اين آيه برويم. لطايف اين آيه را كه اولين آيه سوره ابراهيم عليه السلام است ببينيد. حضرت ابراهيم عليه السلام تمام اعضا و جوارح او به نفس پاك، عقل، نبوتِ حضرت نوح عليه السلام كه قبل از خودش نبى بود، وصل بوده است. در قرآن مى‏خوانيم:«وَ إِنَّ مِن شِيعَتِهِ‏لَإِبْرَ هِيمَ»
تمام جوانى حضرت ابراهيم عليه السلام به نبوت حضرت نوح عليه السلام وصل بوده است. اين‏ حرف قرآن است. اعضا و جوارح حضرت ابراهيم عليه السلام با تمام آن عبادات و خدماتش، جلوه نفس پاك بود. نفس پاك، از عقل پاك تغذيه كرد، عقل از نبوت حضرت نوح عليه السلام و نبوت او از علم و نگاه تربيتى پروردگار تغذيه كرده بود كه در نهايت، حضرت ابراهيم عليه السلام پديد آمد.
قرآن در حق حضرت ابراهيم عليه السلام چه كار كرده است: «جَعَلْنهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا»
كه يكى از آنان حضرت ابراهيم عليه السلام بوده است.و در آيه ديگر مى‏فرمايد: «وَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَ تِ وَ إِقَامَ الصَّلَوةِ وَ إِيتَآءَ الزَّكَوةِ وَ كَانُواْ لَنَا عبِدِينَ»  انبيا عليهم السلام هيچ كدام «من» نگفتند كه من براى خودم هستم، تو براى خودت، بلكه گفتند: تو معبودى و ما عبد. تو مالكى و ما مملوك، تو آقايى و ما بنده.
 اتصال حقيقى اميرالمؤمنين عليه السلام به حضرت حق‏
جوان‏ها به اميرالمؤمنين عليه السلام عشق مى‏ورزند، البته نمى‏شناسند كه حضرت كيست. براى آنها آن قدر هست كه «بانگ جرسى» مى‏آيد. اما به قدرى از زبان‏ها، در زورخانه‏ها، ورزشگاه‏ها و شعرها شنيده‏اند كه به چهره‏اى كه دورنماى بسيار دورى براى آنان دارد، عشق مى‏ورزند. اين حضرت كه شما به او عشق مى‏ورزيد، ببينيد كه خود را نسبت به خدا چگونه مى‏بيند:
 «مَولاى يا مَولاى! أنتَ المَولى و انا العَبد و هَل يَرحم العَبدَ الّا المَولى؟
مَولاى يا مَولاى! أَنت المالك وَ أنا المملوك وَ هل يَرحم المَملوكَ الّا المالك؟ ...
مَولاى يا مَولاى! أنت الحىّ وَ أنا المَيّت وَ هَل يَرحمُ المَيّتَ الّا الحىّ؟ ...
مَولاى يا مَولاى! أنت الكَبير وَ أنا الصَّغير وَ هَلْ يَرْحَمُ الصَّغيرَ الّا الكَبير؟ ...
مَولاى يا مَولاى! أنت القَوىّ وَ أنا الضَّعيف وَ هَل يَرْحَمُ الضَّعيفَ الّا القَوى؟ ...»
يعنى تو سر جاى خودت درستى، من نيز سر جاى خودم. هيچ وقت من نمى‏گويم كه مالك هستم، چون مالك نمى‏شوم. اين را بايد درك كنيم كه در همه نواحى محتاج و گداييم، و غنى بالذات مى‏تواند جواب احتياج ما را بدهد تا تحوّل عجيبى در زندگى ما پيدا مى‏شود. چند خط شعر از عاشق و عارف شوريده كه داراى مقام اجتهاد نيز بوده ذكر كنم:
مرا پير طريقت جز على نيست                كه هستى را حقيقت جز على نيست‏
مجو غير از على پيدا و پنهان                  كه در غيب و شهادت جز على نيست‏
 مجو غير از على در كعبه و دل             كه هفتاد و دو ملت جز على نيست‏
 وجود جمله‏اش نياز مشيت                     پديد آمد مشيت جز على نيست‏
 على آدم، على شيث و على نوح             كه در دور نبوت جز على نيست‏
 على عيسى، على موسى و صالح             كه در اطوار خلقت جز على نيست‏
 شنيدم عاشقى مستانه مى‏گفت                  كه در روز قيامت جز على نيست‏
 تو را پير طريقت گو دگر بار                  مرا پير طريقت جز على نيست
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته‏