تفاوت « ضرر » و « خسران »

چرا پروردگار « لفى ضرر » نفرموده است ؟ كلمه « ضرر » نيز در قرآن استعمال  شده است . چه فرقى بين « ضرر » و « خسارت » است كه پروردگار عالم در اينجا كلمه « ضرر »را نياورده و « خسر » را آورده است ؟

خداوند متعال در استخدام كلمات ، عالمانه و حكيمانه كار كرده است . بگذاريد با مثال اين تفاوت را توضيح دهم:

« ضرر » يعنى من اول سال پنجاه ميليون تومان سرمايه داشتم ، كاسبى كردم ، زحمت كشيدم ، سال بعد ، همه حساب‏ها را مى‏رسم ، مى‏بينم ، سود كه نكردم هيچ ، يك ميليون تومان نيز از سرمايه‏ام كم شده است . اين را عرب « ضرر » مى‏گويد .

اما اگر ديدم تمام سرمايه‏ام از دست رفته ، يك ميليون نيز بدهكار شده‏ام ، اين را عرب « خسارت » مى‏گويد . يعنى همه سرمايه‏ها تباه ، خاكستر و دود شد . قسم به عصر ، يقينا و قطعاً تمام انسان‏ها در چاه تباه شدن تمام سرمايه وجود و عمر خود سرنگون هستند .

آيه‏اى از سوره مباركه حج كه خيلى عجيب است ذكر كنم .

 «وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ‏وَ إِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَ الْأَخِرَةَ ذَ لِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ»[11]

 باز اينجا كلمه خسارت دارد . يعنى با اين هزينه كردن غلط عمر ، هم در دنيا تمام مايه‏هاى وجود خود را به باد دادند و هم در آخرت . نه دنيا دارند و نه آخرت .