لطفا منتظر باشید

ستم و ستمگرى‏


زورگويى و ظلم، تجاوز به حقوق مردم، مانع شدن از رسيدن مردم به حقوق خود، و آن اعمال و رفتارى كه به ناحق دل مردم را بيازارد، قانون شكنى، بدعت گذارى، پايمال كردن حق، قلدرى و گردن كلفتى، همه و همه از مصاديق ستم و ستمگرى است.

قرآن مجيد اهل ستم را تا در گردونه‏ى ستم بسر مى‏برند شايسته و سزاوار هدايت نمى‏داند.

«وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُوَ يُدْعى‏ إِلَى الْإِسْلامِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ» .

چه كسى ستمكارتر از انسانى است كه به اسلام دعوت مى‏شود ولى بر خدا افتراى دروغ مى‏بندد، و خداوند قوم ستمكار را هدايت نمى‏كند.

قرآن مجيد ستم و ستمكارى را علت نابودى و هلاكت مى‏داند، و جامعه‏ى ستمكار و ظالم را مستحق بلا و حادثه و عذاب سخت معرفى مى‏كند.

«وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى‏ قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَ‏ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ» .

چون فرشتگان ما نزد ابراهيم به بشارت آمدند، اعلام كردند كه ما مردم اين ديار را دچار هلاكت مى‏كنيم چرا كه مردمى ظالم و ستم پيشه بودند.

قرآن مجيد ستمگران را در قيامت، محروم از يارى خويشان و شفيعان مى‏داند، و تنهايى و بى‏كسى و غربت در قيامت را جزيى از عذاب آنان اعلام مى‏كند:

«وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ» .

و اينان را از روز قيامت بترسان كه از وحشت آن روز جانها به گلو مى‏رسد، و از بيم آن حزن و خشم خود را فرو مى‏خورند، در آن روز ستمكاران را هيچ خويشى كه از آنان حمايت كند، و نه شفيعى كه شفاعتش در حق آنان پذيرفته گردد نخواهد بود.

قرآن ستمكاران را مستحق عذاب ابد مى‏داند، و جايى جز جهنم براى آنان و هركس تابع آنان بوده نمى‏شناسد:

«إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ» .

زيانكاران كسانى هستند كه خود و اهلشان در قيامت به خسارت دچارند، بدانيد كه ستمكاران در عذاب پابرجا خواهند بود!

و در نهايت قرآن مجيد اعلام مى‏كند كه خداوند ستمكاران را دوست ندارد، و معلوم است قومى كه از گردونه‏ى محبت و عشق خداوند خارجند در دنيا و آخرت به چه بلاهايى مبتلا خواهند شد!

«إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ» .

همانا خداوند ستمكاران را دوست ندارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند:

بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ سَبْعُ عِقابٍ اهْوَنُهَا الْمَوْتُ. وَقالَ انَسٌ: قُلْتُ: يا رَسولَ اللَّهِ! فَمَا اصْعَبُها؟ قالَ: الْوُقوفُ بَيْنَ يَدَىِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ اذْ تَعَلَّقَ الْمَظْلُومُونَ بِالظَّالِمينَ‏ .

ميان بهشت و دوزخ هفت عقبه است، آسان‏ترينش مرگ است، انس مى‏گويد:

به حضرت عرضه داشتم: سخت‏ترينش كدام است؟ فرمودند: ايستادن در پيشگاه حق وقتى كه ستمديدگان به ستمكاران براى احقاق حق خود درآويزند!

در حديث قدسى آمده:

اشْتَدَّ غَضَبى عَلى‏ مَنْ ظَلَمَ مَنْ لَايَجِدُ ناصِراً غَيْرِى‏ .

خشم و غضب من شديد است بر كسى كه ستم كند آن را كه جز من ياورى ندارد.

رسول حق صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند:

اتَّقُوا الظُّلْمَ فَانَّهُ ظُلُماتُ يَوْمَ الْقِيامَةِ .

از ستم بپرهيزيد كه تجسم ستم در روز قيامت تاريكى‏هاست.

و نيز آن حضرت فرمودند:

الْعامِلُ بِالظُّلْمِ وَالْمُعينُ عَلَيْهِ وَالرَّاضى بِهِ شُرَكاءُ ثَلاثَة .

آگاه به ستم كه به دفاع از مظلوم برنمى‏خيزد، و كمك كننده به ستم و راضى به ستم، هر سه در ستم ستمكار شريكند.

حضرت على عليه السلام مى‏فرمايند:

وَاللَّهِ لَوْ اعْطيتُ الْاقاليمَ السَّبْعَةَ بِما تَحْتَ افْلاكِها عَلى‏ انْ اعْصِىَ اللَّهَ فى نَمْلَةٍ اسْلُبُها جُلْبَ شَعِيرَةٍ ما فَعَلْتُهُ‏ .

واللَّه قسم، اگر اقاليم هفتگانه‏ى عالم را با آنچه كه زير افلاكش قرار دارد به من بدهند تا خدا را در گرفتن پوست جوى از مورچه معصيت كنم، اين ظلم و ستم را مرتكب نمى‏شوم!

 

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه