اعلام فقر به پيشگاه خدا
نمونه همين جمله را وجود مبارك حضرت زين العابدين عليهالسلام دارند كه در يكى از دعاهايشان، به پيشگاه پروردگار عرضه مىدارند:
« و أنا أفقرُ الفقراء اليك »
فقيرترين فقيرها در همه عالم كه به سوى تو و نزد تو آمده، من هستم.
و چقدر خوب است كه اين حساب را هميشه انسان داشته باشد، اين معنا را با چشم حقيقتبين قلب ببيند كه هيچ كدام از جمالهاى ظاهرى و باطنى از خود انسان نيست.
« العبد و ما فى يده كان لمولاه »
خود عبد، يعنى همين هيكلِ ظاهر و قيافه و صورت باطن و سيرت، خود انسان و اموال او، اگر مالى، خانهاى، زمينى، زن و بچهاى، مقام و جاه و شهرتى، علم و زهد و صفات حسنهاى دارد « كان لمولاه » پس خود اين عبد، با آنچه كه در اختيار دارد، در اين عالم هيچ كاره است.
اين سير را به حقيقت اگر در باطن خودش نداشته باشد، و به اين مقام عالى دست پيدا نكند؛ كه من و آنچه كه در اختيار من است همه متعلق به مولا است، از طرفى خورشيد توحيد ذاتى از مشرق وجود انسان طلوع كرده، تا به خورشيد توحيد افعالى و صفاتى برسد.
English