توبه « وحشى »

در «مجمع البيان» در ذيل آيه :إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِكَ لِمَن يَشَاءُ . مسلماً خدا اين كه به او شرك ورزيده شود نمى‏آمرزد ، و غير آن را براى هر كس كه بخواهد مى‏آمرزد . و هر كه به خدا شرك بياورد ، مسلماً گناه بزرگى را مرتكب شده است .آمده است :وحشى و يارانش پس از به شهادت رساندن « حمزه » عموى پيامبر به مكّه فرار كردند ، سرانجام از عمل خود پشيمان شدند ، نامه‏اى به پيامبر اسلام صلى‏الله‏عليه‏و‏آله نوشتند كه ما بر كرده خود پشيمانيم و علاقه‏منديم به آيين اسلام رو كنيم ؛ ولى يكى از آيات قرآن مانع ماست آنجا كه مى‏فرمايد :وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِى حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ يَزْنُونَ .و آنان كه معبود ديگرى را با خدا نمى‏پرستند ، و كسى را كه خدا خونش را حرام كرده است ، جز به حق نمى‏كشند ، و زنا نمى‏كنند .چون ما مرتكب گناهِ شرك و قتل و زنا شده‏ايم ، اميد به رحمت نداريم .

بر گرفته از كتاب داستانهاي عبرت آموز استاد حسين انصاريان