تكبر، دليل خروج از انسانيت

آن كسى كه دچار استكبار روحى است، خود بزرگ بين است و ديگران را خادم خود مى‏داند و خود را آقاى ديگران مى‏پندارد، هيچ انتقادى را قبول نمى‏كند، براى خودش يك مكتبى عين مكتب شيطان دارد؛ چرا به من سجده نكردى، من از او بهترم، من مى‏دانم بايد چگونه زندگى بكنم، من حرف تو را براى سجده كردن به آدم گوش نمى‏دهم.

متكبر و خود بزرگ بين خارج از حدود انسانيت است، ديگران را كوچك دانستن و خود را بزرگ دانستن خارج از حدود انسانيت است. خدا اين حال را نمى‏پسندد، انبيا و ائمه  عليهم‏السلاماين حال را نمى‏پسندند، توبه او به اين است كه بناى كبر را خراب كند و بناى فروتنى و تواضع را بسازد.

به تمام نعمت‏ها فروتن بشود. در برابر مردم فروتنى كند و در خانه و اداره و جامعه آسان و فروتن بشود.