علامت اهل باور و يقين‏

رسول خدا عليها السلام در برابر جمعيت مسجد به او فرمودند:

«انَّ لِكلِّ يَقينٍ حَقيقةً فَما حَقيقةُ يقينِكَ؟»

دليل، نشانه و برهان تو بر اين كه نسبت به همه حقايق در اوج باور هستى چيست؟ او عرض كرد:

«كأنّى أَنْظُرُ إلى عَرْشِ رَبّى»

يا رسول الله! خودم را در عرش خدا مى‏بينم. يعنى تمام درها باز و ساختمان انسانيت من، از اين گنبد دوّار نيز بالا زده و به پشت اين پرده و حجاب‏ها رفته و به عرش رسيده است.

يا رسول الله! بهشتيان را غرق در نعمت و دوزخيان را غرق در عذاب مى‏بينم و نزد من طلا با ريگ‏هاى بيابان يكى است؛ يعنى دل او به كلى از چيزى كه تمام مردم دنيا بر سر آن جنگ و دعوا دارند و به خاطر آن ربا مى‏خورند، مى‏دزدند، غصب مى‏كنند، رشوه مى‏گيرند و حق را ناحق و پايمال مى‏كنند، كاملًا پاك شده و آزاد است.

رسول خدا صلى الله عليه و آله به مردم رو كرده، فرمودند:

«هذا عَبْدٌ نَوَّر اللهُ قَلْبَه بِالايمان» «1» اين كسى است كه خدا قلب او را از نور ايمان روشن كرده است. مگر قلب‏هاى ديگر چه قلبى است؟ قلب‏هاى ديگر توسط پول، هواى نفس، شيطان و شهوات دستكارى شده است، لذا به آنها هر چه مى‏گويى، مى‏گويند: دلمان مى‏خواهد. اما اين طرفى‏ها مى‏گويند: آن چه را كه خداى من مى‏خواهد. بين اين‏ها خيلى فرق است. البته اين‏ها به دل تهمت مى‏زنند؛ چون دل به خاطر فطرت، هرگز خواهان اين چيزهايى كه اين‏ها مى‏گويند نيست.

تخريب ساختمان عقل با بى‏ادبى‏

از جمله كسانى كه مصالح ساختمان انسانيت را تأمين كرد، وجود مبارك حضرت مجتبى عليه السلام است.

كه در گفتارى بسيار باارزش، آسمانى و ملكوتى اين مصالح را شرح داده و چقدر زيبا فرموده‏اند. اى كاش تمام مردم به همين روايت عمل مى‏كردند؛ چون براى تبديل شدن زمين به بهشت و خاموش شدن آتش جهنمى كه كل جهان را فراگرفته است، كافى مى‏باشد. طبق آيات و روايات، نشانه‏اى از بهشت پروردگار در زندگى مردم دنيا نيست و همه جا آتش، كينه، نزاع، اختلاف و پس زدن همديگر است.

اغلب سفره‏ها به حرام آلوده است. مگر جهنم غير از اين است؟

حضرت مجتبى عليه السلام مى‏فرمايد:

«لا أدب لمن لا عقل له»  كسى كه از عقلش استفاده نمى‏كند ادب ندارد.

اينجا امام به جنايت تعطيل شدن عقل اشاره مى‏كنند. بالاترين گناهى كه بشر در تاريخ مرتكب شده است، زندان كردن، عقب راندن، پنهان كردن عقل و ميدان دادن به هواى نفس است.

رعايت عقل، بار سنگينى به دوش مردم جهان است. اين طورى كه مردم با آن معامله كرده‏اند، از زير بار سنگين آن فرار كرده و هنوز قصد برگشتن به سوى عقل را ندارند.