كتمان كردن حقيقت‏

حقايقى كه بر انسان از طريق تعقل و مطالعه، يا از راه شنيدن از متخصصان و محققان، يا از مسير وحى و كتاب‏هاى آسمانى معلوم و آشكار مى شود، و آدمى نسبت به آنها آگاه مى شود، و لازم است آن حقايق در راه تحقق سعادت دنيا و آخرت خويش و ديگران بكار گرفته شود، كتمانش و پنهان نگاه داشتنش حرام و موجب زيان و خسارت در دنيا و آخرت است، و در اين زمينه گوش دادن به‏ فرمان كسانى كه انسان را به پنهان نگاه داشتن حقايق مى خوانند گناه بزرگ و معصيتى سنگين است.

ولى گروهى از يهود بر اساس جمود ورزيدن به امور ظاهرى، و تقليد كور كورانه از رؤسا و عالمان دنياپرستشان كه دين خدا و تورات را در راه اعمال قدرت و نفوذ كلام و حفظ مقامشان به كار مى گرفتند و از اين راه به نان و نوا و ارضاء خواسته‏هاى نامشروعشان دست مى يافتند به كتمان حقيقت روى مى آوردند و خود را به ارتكاب اين گناه سنگين آلوده مى كردند و از اين طريق درهاى سعادت را به روى خود مى بستند، و به رسانيدن رؤسا و علماى يهود به خواسته‏هاى نامشروعشان و آرزوهاى شيطانى و كارهاى ابليسى و بستن راه خدا به روى مردم كمك مى كردند.

كتمان حقيقت سبب زيان‏ها و خسارت‏هاى غيرقابل جبران به خود و ديگران و علت دور شدن انسان از رحمت و مغفرت خدا و عامل پايمال نشدن حقوق شرعى و مادى مردم است.