خواهش سرخ از مهدی طباطبایی ‏نژاد

ای فصل بلند بی‏نهایت

توفان غرور و کوه غیرت

دریای به خاک و خون نشسته

در گستره کویر غربت

افسانه‏ترین حکایت عشق

آغوش صمیمی صداقت

اسطوره آسمانی خاک

تندیس شکوه و استقامت

در خاطره غروب، جاری است

پرواز تو در طلوع هجرت

یادآور لحظه‏های تلخی است

ای خواهش سرخ بی اجابت

جا داشت فرات خشک می‏شد

با یاد لب تو از خجالت