جايگاه علم در زندگى انسان

علم ، نور است و روشنايى ، چراغ راه است و مركب تندرو در راه رشد و كمال ، علم ، افتخار انسان و امتياز اوست ، شرف و كرامت آدمى به علم است و دانش . از زمان‏هاى گذشته مى‏گفتند : آدم بى‏سواد كور است و آدم كور راه به جايى نمى‏برد و بر سر كور هر بلايى مى‏توان آورد .
عالمان ، گل سرسبد جامعه هستند و دانشمندان ، در جامعه انسانى به منزله روح در جسم‏اند ، دانش وسيله بينش و بال و پرى قوى براى پرواز انسان در عرصه حيات است . يكى از بزرگ‏ترين گناهان ـ از ديدگاه عقل و شرع ـ محروم ساختن خويش از علم است . بهترين روش زندگى صرف اكثر اوقات در فراگيرى علم و به كار بستن آن است . غذاى جسم ، مواد مادّى است و غذاى عقل ، علم است ؛ اگر بدن را از غذا منع كنند مى‏ميرد ، به همين صورت اگر عقل را از علم محروم كنند ، به سقوط و نابودى كشيده مى‏شود !!
آثار شگفت‏انگيزى كه در تمام جوانب زندگى مى‏بينيد ، محصول علم است ، هنرها ، كتاب‏ها ، كتابخانه‏ها ، معابد ، مساجد ، راه‏ها ، تسخير هوا ، خشكى ، دريا همه و همه محصول دانش است .
دانش ، عامل رشد مغز ، صفاى جان ، بيدارى روح و حيات قلب است ، هر دانشى در زندگى مفيد باشد ، طبيعتاً فراگيرى آن واجب است و به كار بستنش واجب‏تر .
علم و معلّم و متعلّم در هر مكتب و مذهبى احترام دارند و در مكتب اسلام بيش از همه مكاتب براى علم و معلّم و دانش آموز احترام و ارزش مى‏بينيم . فرصت‏هايى كه براى انسان هست و مى‏تواند آن را صرف تحصيل علم كند ، اگر نكند عين خيانت است . علم ، علّت بروز استعدادها و ظهور آثار اعجاب‏انگيز از وجود انسان است ، جامعه آگاه معمولاً از خطرات بسيارى در امان است و طبيعتاً راه مبارزه با بسيارى از عوامل ضرر به روى او باز است .
علم ، خورشيد زندگى است ، دانش فروغ پربهاى حيات است ، علم شيرين‏ترين ميوه‏اى است كه انسان از نخستين روز خلقت تاكنون چشيده است .
گاو و خر از راه نوش فربه مى‏شوند ، ولى آدمى از راه گوش فربه مى‏گردد . اگر زندگى را هم چون يك ساختمان فرض كنيم، پايه اساسى و اصولى آن علم است.