شناخت حق از كلام مخلَصين‏

خداى متعال درباره گروه مخلَصين چهار مسأله محورى را مطرح كرده است: مسأله محورى نخست اين است كه: من از آن چه كه به عنوان معرفىِ من مى‏گويند، برتر هستم، مگر آنچه كه بندگان مخلَص من درباره من مى‏گويند. يعنى هر چه فلاسفه عالم درباره من مى‏گويند، من آن گون نيستم، بلكه بالاتر هستم. «1» خدا مى‏داند كه فلاسفه الهى براى معرفى پروردگار چه مقدار زحمت كشيدند و چقدر قلم زدند و چقدر درس گفتند، ولى پروردگار مى‏فرمايد: من بالاتر از آنچه كه اين‏ها مى‏گويند هستم، حتى بالاتر از آنچه كه حكما و عرفاى عالم مى‏گويند. اما من آنچه كه مخلَصين مى‏گويند هستم. مگر در اين عالم چند نفر خود را آماده فهم سخن مخلَصين كردند؟ مخلَصين در انتقال معرفتى كه داشته‏اند، غريب‏ترين معلمان تاريخ بوده‏اند. اما خدا در قرآن مى‏فرمايد: گفتار و معرفى‏نامه مخلصين درست است. شما با همين آيه شريفه ببينيد كه اميرالمؤمنين عليه السلام، انبيا و ائمه طاهرين عليهم السلام در چه پايه‏اى از عرفان نسبت به حضرت حق بودند. آنها خدا را عبادت مى‏كردند.
تمام لذّت آنان در اين بود كه خدا را درك كردند. و از عبادت و خدمت به خلق خسته نمى‏شدند. تمام عمر، عقل، قلب، بدن و نعمت‏هايى كه در اختيار آنان بود، در حق، معرفت و خدمت خلق هزينه كردند.