آرامش، اثر ديگر ديندارى‏

پيغمبر اسلام گامى فقط نان خالى به دست مى‏آوردند، ولى با اين حال مى‏گفتند: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ» «2»، و اصلًا از اين كه چرا من ندارم و مشركين دارند، و چرا من نان خالى دارم و سفر خان فلانى پر است، اضطراب نداشت؛ حضرت آرامِ آرام بود. روزى هم كه نداشت، چنان‏كه نوشته‏اند، گاهى اتفاق مى‏افتاد حضرت، سه شبانه روز هم يك لقم غذا به دست نمى‏آورد و شكم حضرت خيلى مالش پيدا مى‏كرد، آن حضرت با دستمالى تكه سنگى را به شكم خود مى‏بست تا از مالش رفتن شكم خود جلوگيرى كند. بعد در همين حال، هر كسى او را مى‏ديد و مى‏گفت: آقا! حالتان چطور است؟ حضرت نمى‏گفت: من سه شبانه روز است كه نان نخوردم؛ بلكه آرام و راحت مى‏گفت:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ.» در هر حالى به سر مى‏برم، برايم جاى شكر هست.

ما اوج آرامش اهل دين را مى‏توانيم در گودال قتلگا كربلا ببينيم. در اين موقعيت، آن قدر حضرت سيد الشهداء عليه السلام آرامش باطن داشت كه با ديدن هفتاد و دو بدن قطعه قطعه شد ياران و فرزندانش، و با شنيدن صداى ناله زنان و بچه‏هاى كاروانش، انگار كه گودال قتلگاه بهترين تختخواب استراحت اوست. براى همين، او صورت خود را بر روى خاك گذاشت و گفت: «الهى! رضاً بقضائك.» «1» آن هم در كمال آرامش؛ يعنى اصلًا دلش گرفتار اين نبود كه چرا الان يزيد در كاخ نشسته و من در گودالم؛ چرا الان دارند شيرخوارگان بنى‏اميه را در گهواره‏هاى‏شان آرام مى‏كنند؛ گهواره‏هايى كه به آن، ميخ طلا و نقره زده بودند، ولى بايد نوزاد شش ما من، تشنه جان بدهد. اصلًا دل او اسير اين مسايل نبود؛ چون همه ناآرامى‏ها متعلّق به اسارت قلب است؛ همه چون و چراها، متعلّق به اسارت قلب است. همين است كه اهل ايمان آرامش كامل دارند. به خدا قسم، حضرت ابى‏عبدالله عليه السلام در گودال قتلگاه، از نظر باطن، خوش‏تر از شاهانى بود كه روى گران‏ترين تخت‏ها آرميده بودند.

مى‏دانيم اين آرامش باعث سلامت بدن است؛ اين آرامش باعث طول عمر مى‏شود؛ اين آرامش باعث قدرت دفاعى بدن ماست؛ مى‏دانيم دكترهاى مهم عالم امروز مى‏گويند، منشأ بيش‏تر امراض، به تعبير خودشان، استرس‏هاست كه البته، اين سخن جديدى نيست كه آن‏ها مى‏گويند. اين سخنى است كه هزار و پانصد سال پيش، امام صادق عليه السلام گفت: «الْغَضَبُ مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ.» «2» معناى خارجى «غضب»، همان استرس است. اين سخن امام صادق عليه السلام است.

قرآن مجيد مى‏فرمايد از آثار ديندارى واقعى، آرامش و امنيت است.