واقعيتى بهت‏آور

در روزنامه پرتيراژ كيهان، كه شماره آن را به ياد ندارم خواندم:

خانم جوانى، نمونه همانها كه در روايت اميرالمؤمنين آمده، بر اثر آزادى از سبك غربى، و به خاطر آمد و رفت دوستان شوهرش به خانه، و در معرض بودن وى با سر برهنه و بدن نيمه عريان، و رفت و آمد به مجالس مختلط از مرد و زن، با داشتن يك دختربچه سه ساله، دل به جوانى بست، و در آرزوى رسيدن به او برآمد، جوان غرق شهوت، و هرزه بى‏دين، كه زن جوان شوهردار بيشتر باعث تحريك او شده بود، به زن گفت اين كودك مانع برنامه ماست، بايد از ميان برداشته شود!!

نزديك به چهار ماه در رابطه با طفل معصوم بين عاشق و معشوقه از خدا بى‏خبر، و آن دو حيوان صفت درگيرى بود، بناچار مادرى كه كانون مهر و عاطفه، و منبع رحمت و رأفت آفريده شده، بر اثر شهوت، و ميل‏

به آغوش ديگران هويت مادر بودن را فراموش كرد، و دخترك موطلائى و زيبا و بى‏گناه را به حمام خانه برد و او را با دست جهنمى خود خفه كرد، تا مزاحم شهوت و شهوترانى از ميان برداشته شود، و جوان نامحرم آلوده‏اى براى چند لحظه به كام دل برسد، و زن شوهردارى در كمال بى‏عفتى براى چند دقيقه به لذت جنسى دست يابد، و تا ابد دامن آلوده كند، و شوهر بيچاره را براى هميشه به داغى سوزنده، و مصيبتى جانكاه دچار نمايد.

اگر شوهر اين زن غيرت به خرج مى‏داد، و از اينكه زن جوان زيبايش آزاد در دسترس هر ديده‏اى قرار بگيرد، و همه بتوانند او را در زيبائى و زينت و عشوه‏گرى و طنازى ببينند مانع مى‏شد، طفلى بى‏گناه كشته نمى‏شد، داغى دائمى بر دل پدر قرار نمى‏گرفت، زن شوهردارى دامن عفتش براى هميشه لكه‏دار نمى‏گشت، جوانى بدين صورت به بدبختى و بيچارگى دچار نمى‏شد، و كانون گرم خانواده‏اى جوان و تازه ازدواج كرده از هم نمى‏پاشيد، آرى حجاب مصونيت است نه محدوديت.