من و عمل حرام؟

نوشته‏اند: در بنى‏اسرائيل زنى زناكار بود، كه هركس با ديدن جمال او، به گناه آلوده مى‏شد! درب خانه‏اش به روى همه باز بود، در اطاقى نزديك در، مشرف به بيرون نشسته بود و از اين طريق مردان و جوانان را به دام مى‏كشيد، هركس به نزد او مى‏آمد، بايد ده دينار براى انجام حاجتش به او مى‏داد!

عابدى از آنجا مى‏گذشت، ناگهان چشمش به جمال خيره كننده زن افتاد، پول نداشت، پارچه‏اى نزدش بود فروخت، پولش را براى زن آورد و در كنار او نشست، وقتى چشم به او دوخت، آه از نهادش برآمد كه اى واى بر من كه مولايم ناظر به وضع من است، من و عمل حرام، من و مخالفت با حق! با اين عمل تمام خوبى‏هايم از بين خواهد رفت!!

رنگ از صورت عابد پريد، زن پرسيد اين چه وضعى است. گفت: از خداوند مى‏ترسم، زن گفت: واى بر تو! بسيارى از مردم آرزو دارند به اينجايى كه تو آمدى بيايند.

گفت: اى زن! من از خدا مى‏ترسم، مال را به تو حلال كردم مرا رها كن بروم، از نزد زن خارج شد در حالى كه بر خويش تأسف و حسرت مى‏خورد و سخت مى‏گريست!

زن را در دل ترسى شديد عارض شد و گفت: اين مرد اولين گناهى بود كه مى‏خواست‏ مرتكب شود، اين گونه به وحشت افتاد؛ من سال‏هاست غرق در گناهم، همان خدايى كه از عذابش او ترسيد، خداى من هم هست، بايد ترس من خيلى شديدتر از او باشد؛ در همان حال توبه كرد و در را بست و جامه كهنه‏اى پوشيد و روى به عبادت آورد و پيش خود گفت: خدا اگر اين مرد را پيدا كنم، به او پيشنهاد ازدواج مى‏دهم، شايد با من ازدواج كند! و من از اين طريق با معالم دين و معارف حق آشنا شوم و براى عبادتم كمك باشد.

بار و بنه خويش را برداشت و به قريه عابد رسيد، از حال او پرسيد، محلّش را نشان دادند؛ نزد عابد آمد و داستان ملاقات آن روز خود را با آن مرد الهى گفت، عابد فريادى زد و از دنيا رفت، زن شديداً ناراحت شد. پرسيد از نزديكان او كسى هست كه نياز به ازدواج داشته باشد؟ گفتند: برادرى دارد كه مرد خداست ولى از شدت تنگدستى قادر به ازدواج نيست، زن حاضر شد با او ازدواج كند و خداوند بزرگ به آن مرد شايسته و زن بازگشته به حق پنج فرزند عطا كرد كه همه از تبليغ كنندگان دين خدا شدند!!