فقط خدا

ذكر حقيقى است كه هركس به آن آراسته گردد ، جز به او نينديشد و جز به خاطر او كارى نكند و اخلاقى جز اخلاق او نداشته باشد .ابو عبداللّه راضى گفت :  پيش « وليد سقّا » رفتم و مى‏خواستم كه در فقير از او سؤال كنم ، سربرآورد و گفت : فقير به كسى گفته مى‏شود كه هرگز جز حق در خاطره او نيامده و در قيامت
از عهده آن برآيد  .
آيا به غير حق چيزى انتخاب كنم
 در تفسير قسمتى از آيات سوره « يس »  آمده است : چون حبيب نجّار خبر رنج و مشقّت رسولان خدا را از دست مردم « انطاكيه » شنيد به شتاب ، از منزل خود كه در نقطه‏اى دور دست از شهر قرار داشت ، به سوى مردم آمد ، اين انسان فداكار از مؤمنان واقعى بود . وى از درآمد كسب و كار خود قسمتى را براى اهل و عيال و قسمتى را نيز براى دادرسى تهيدستان خرج مى‏كرد . هنگامى كه با مردم روبرو شد فرياد زد : اى مردم ! از رسولان الهى و انسان‏هاى پاكى كه در برابر اين همه زحمت و رنج ، كمترين پاداشى از شما طلب نمى‏كنند پيروى كنيد . چگونه مرا به خدايان دروغين دعوت مى‏كنيد ؟ چرا بايد من خداى آفريننده خود را نپرستم ؛ در صورتى كه بازگشت شما به سوى اوست ؟ آيا من به جاى خداى آفريننده ، خدايى را برگزينم كه اگر خداى واقعى بخواهد به من ضربه‏اى بزند ، (مرا در قيامت ، عذاب دهد يا در دنيا دچار گرفتارى كند) شفاعت آن خدايان ضررى را از من دفع نكرده و نمى‏توانند نجاتم دهند ؟ در اين صورت آيا من از زيانكاران نخواهم بود ؟ اى رسولان الهى ! گواه باشيد ؛ به خداى فرستنده شما ايمان آوردم . امّا با اين كه مى‏دانست پيروى از رسولان و دفاع از آنان مشقت زيادى به دنبال دارد ، در عين حال خدا و اهداف الهى را مقدم داشت و در ميدان مبارزه قدم گذاشت و محبوب خود را بر زن و فرزند و مال و جان و همه هستى خود مقدّم داشت . سرانجام بر اثر حمله مردم كه با سنگ و آلات قتاله به او هجوم بردند كشته شد ، سپس جنازه او را به ديوار شهر براى تماشاى مردم آويختند ، خداى بزرگ در سوره مباركه « يس » از او تجليل كرده و آن چهره پاك را يكى از ستارگان درخشان بهشت معرفى كرده است . آرى ، اين‏گونه مردمان كه در راه حق از همه چيز گذشتند در ادّعاى محبّت راستگوترين مردم بودند و چنان بودند كه محبوب را بر همه ماسوا ترجيح دادند . و به فرموده امام صادق  عليه‏السلام :وَدَليلُ الحُبّ إيثارُ الْمَحْبُوبِ عَلى ما سِواهُ .