لطفا منتظر باشید

کار خیر

در جلسات پیش به روایتی از پیامبر اسلام (ص) اشاره کردیم که در قسمت اول آن آمده بود: «رحم الله امرءً قدّم خیرا»؛ رحمت خدا نصیب آن کسی است که به کار خیر اقدام کند. کار خیر ممکن است عمل قلبی باشد، مانند مهر و محبت، عاطفه، سلامت قلب، خشوع و خلوص، یا ممکن است حرکات الهی نفس باشد، مثل کرامت، شرافت، اصالت، جود و تواضع، و نیز ممکن است اعمال بدنی باشد، مانند کسب حلال، نماز، روزه و حج.

کار خیر به هنگامی به تمام معنا خیر است که قلب، نفس، روان و بدن انسان همگی در آن دخالت داشته باشند و نقاش اصلی نقشه این خیر هم پروردگار بزرگ عالم باشد. چنین کاری به تمام معنا خیر است. من وقتی می‌خواهم نماز بخوانم اگر نمازم با خلوص قلب و پاکی نفس همراه باشد و تمام شرائط بیرونی نماز هم اعم از مقدمات و مقارنات و قوانین آن، مساوی با خواسته‌های خدا باشد، این یک کار خیر کاملی است. اگر به فقرا نیز کمک می‌کنم چنانچه باشد خیلی خوب و کامل است. کار خیر احتیاج به کمّیت سنگین ندارد، بلکه کیفیت سنگین می­خواهد.

اگر در سوره مبارکه دهر دقت کنید می­بینید که خداوند متعال، کار اولیای خودش را از نظر کیفیت مطرح کرده است وگرنه کمیت آن زیاد نبوده است:   ظاهر کار خیلی نبوده، ولی چون موجودیت اهل‌بیت (ع) خالصانه با این کار مخلوط شده ارزش پیدا کرده است. در جنگ دوم جهانی سی و پنج میلیون نفر کشته شدند و همه هم می‌گفتند برای دفاع از وطنشان کشته‌ها شده‌اند، اما اگر بر اساس محاسبات پروردگار، آن سی و پنج میلیون نفر را در یک کفه ترازو بگذارند و غلام سیاه حضرت سید الشهدا (ع) را در کفه دیگر، کل آن سی و پنج میلیون مقابل آن یک نفر پر کاه هم محسوب نمی‌شوند، چون در آنجا کمیت خیلی سنگین بوده، ولی آن غلام سیاه به اندازه همه عالم کیفیت داشته است.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه