ما هم فتاده بر خاک با جسم پاره پاره
اي اشکها بريزيد از ديده چون ستاره
جز من که همچو خورشيد افروختم در اين دشت
کي پاره پاره ديده اندام ماهپاره
ما هم فتاده بر خاک ديدم که خصم ناپاک
با تيغ زخم ميزد بر زخم او دوباره
در پيش چشم دشمن بر زخمت اي گل من ...
ای بسته بر زیارت قدّ تو قامت آبشرمنده مروت تو تا قیامت آبدر ظهر عشق، عکس تو لغزید در فراتشد چشمه حماسه ز جوش شهامت آب دستت به موج داغ حباب طلب گذاشت اوج گذشت دید و کمال کرامت آببر دفتر زلالی شط خط «لا» نوشتلعلی که خورده بود ز جام امامت آبلب تر نکردی از ...
باز می جوشد جنون در باور اندیشه ها
می تراود شعر خون از ساغر اندیشه ها
باز می خوانند مرغان نغمه ی جان سوز را
گوشه ای از پرده های محشر آن روز را
در تمام باغ گل ها جام غم نوشیده اند
در عزای سدره ی بی سر سیه پوشیده اند
آسمان مبهوت آن فواره های نور شد ...
پوشیدهای به قامت موزون، قبای عشق افکندهای به دوش، چه زیبا ردای عشق بر دل نهادهای همه بارگران دوستبا جان خریدهای توچه نیکو بلای عشق در این رواق تا ز شهادت رقم زدند طغرای آن ز خون تو در نینوای عشق طرح ستم ز گردش این چرخ کج مدار شد آشکار و گشت ...
امشب سری به گوشه ی ویرانه می زنی ؟گاهی دراین سکوت اسیرانه می زنی ؟ای روشنای دیده ی دلهای تیره بختامشب سری به خانه ی پروانه می زنی؟یک لحظه تاغریب دلم حس می کند تو رادستی دراین غروب غریبانه می زنی ؟درموج گریه ازنفس افتاد دخترت با دست مرگ یک دونفس چانه ...
اشک امان نمیدهد گریه بغض سنگ را سنگ گرفته از دلم روی ریا و رنگ را میجهد از گدازه دل، آتشی از هبوط گل صخره دوباره میکشد گردن پالهنگ را صالح مصلح از یمین، میچکد از عرق جبین میزند از صفوف طف نغمه صور جنگ را میرمد از رامش دف زخم سه تار رف به رف ...
سنگین تـــــر از همیشه غمــی روی سینه ام
خـــیلی دلـم برای دو خـــــط روضــــه لَـــک زده
انــــگار وقـــت روضــــــه مـــــادر رســیده بـــــاز
دردی که زخــــــم هـای دلـــــم را نمـــــک زده
حـــالا رســــیده لحــــظه در هـــــم ...
گرچه تا غارت اين باغ نماند است بسي
بوي گل مي وزد از خيمه خاموش کسي
چه شکوهي است در اين خيمه که صد قافله دل
مي نوازند به اميد رسيدن، جرسي
دامن خيمه به بالا بزن اي گل که دلم
جز پرستاري درد تو ندارد هوسي
اي صفاي لعري جمع به پيشاني تو!
باد پاييم و به ...
دگر چه باغ و درختی بهار اگر برود چه بهره از دل دیوانه یار اگر برود حجاز بر قد سرو که تکیه خواهد کرد به سوی دشت طف آن کوهسار اگر برود مگر به معجزه زمزم نخشکد از گریه مراد اینهمه چشم انتظار اگر برود چگونه ماه به گرد زمین طواف کند دلیل گردش لیل و نهار اگر ...
ایکه ناورد دلیران را ندیدی در نبرد
چهرهات از حملهی شیران نگردیده است زرد
خواهی ار بینی بدوران سپهر لاجورد
کیست هنگام جدل در وقعهی ابطال مرد
بین به جنگ قوم کوفی مردی عباس را
بهر امداد برادر چون برون شد از خیم
آن یگانه مظهر قهر ...
مشک را هم شأن دریا می کنی
آب را با عشق معنا می کنی
عکس ماهت توی آب افتاده است
نهر را محو تماشا می کنی
آب در مشت و نمی نوشی چرا؟
قطره را غرق تمنا می کنی
عقل را، اندیشه را، احساس را
باز در گیر معما می کنی
در میان نیزه ...
در این دیار هوای نفس کشیدن نیستبرای هیچ پری فرصت پریدن نیستخدا به داد دل لاله های تو برسدبه ذهن این همه گلچین به غیر چیدن نیستهزار سرو روان در پی ات روانه شدندبلند قامتشان حیف قد خمیدن نیست!در این کویر خود ساقی آب می گرددبرای نو گل تو وقت قد کشیدن ...
چون شد آن خصم افکن دوران جنگ
جلوهگر در جبههی میدان جنگ
دست و پا گم کرد آن قوم لئیم
حکم فرما شد به میدان خوف و بیم
همچو بیدی کز نهیب تندباد
لرزه بر اندام لشکر اوفتاد
هیبت آن فارس از پشت فرس
بست اندر سینهها راه نفس
شد سران ...
گر جگر خشک شود، خشکی لب ها حتمی ست
رفتن ناله ی لب تشنه به بالا حتمی ست
آب اگر یافت نشد، مرگ ربابِ بی شیر
بر سر درسِ جگر سوز الفبا، حتمی ست
قطره ی آب اگر نذرِ سر او بکند
بر علی اصغرمان معجزه ای سا، حتمی ست
بدنِ غیرت اگر که عرق سرد کند
خیس تب هم بشود، ...
ظهرعاشورا حسین بن علی یاور نداشت
یاوری دیگر از آن یاران نام آور نداشت
بهر جانبازی نشان از قاسم و جعفر نبود
خسرودین عون و عباس و علی اکبر نداشت
بانگ هل من ناصرش راهیچکس پاسخ نگفت
ناصر دین پیمبر ناصری دیگر نداشت
با دلی سرشار غم قنداقهی اصغر ...
همچو باران که شبی شعله به دریا زده استلشکر دشمن از اندام .... جا زده استهمچو شیری است که از بیشه به دور افتادههمچو مردی که به پاهاش غرور افتادهشان قرآن زده از روی غرض میخوانداین پسر کیست که این گونه رجز میخوانداز در و پنجره آوازه ی غم میریزدتن عصیان ...
از زبان سعید بن عبدالله حنفی به سیدالشهدا(علیه السلام):پیکرم چشم انتظار تیزی شمشیرهاستدر رکابت جان سپردن افتخار شیرهاستبر زبان عشق بوده در شب قدر این سخن:پیش چشم یار مردن بهترین تقدیرهاستپیش از این تیر نگاهت برده جان را از تنم پس چه باک از اینکه ...
سلاماردات خود را، از گوشه حسینیه دل، در این محرم سیاه، با تمام اخلاصم، به قطره قطره خون تو تقدیم می کنم.قنداقه خونینت، برای دل من دریایی از ماتم است، دریایی از اشک و آه، از حسرت نبودن. که بودنم، شاید یکی بیشتر می شد، یکی بیشتر فدا می شد. یکی بیشتر ...