لطفا منتظر باشید

روگرداندن خدا از بدان در دوزخ‏

در سوره آل عمران مى‏فرمايد: خدا نيز از آنها بريده و قطع است:«وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ» نگاه رحمت، نجات و دستگيرى به آنها نخواهم كرد. باز وقتى همه وسيله‏ها قطع مى‏شود، دل انسان به خدا خوش است، با «يا ربّ و يا الله»، توسل به پروردگار و ائمه عليهم السلام، مى‏توان اميدى پيدا كرد، اما اينجا مى‏فرمايد: خدا روى خود را از اين‏ها برگردانده و از آنها قطع شده است.اشتباه نكنيم، عالم برزخ، اين قبرها و قبرستان‏ها نيست. برزخ دنيا و جهان ديگرى است. بدن در قبر پوسيده مى‏شود. انسان در برزخ زندگى برزخى دارد، نه زندگى دنيايى و آخرتى. زندگى برزخى كه در روايات بيان شده اين است كه بدن سبكى براى روح قرار مى‏دهند، برزخيان با بدنى مانند اين بدن هستند كه وزنى ندارد.»
عرضه دائم آتش بر بدان در برزخ‏
چگونه زندگى مى‏كنند؟ مى‏خواهم آيه‏اى را ذكر كنم كه اگر با عينك واقع بينى اين آيات را نگاه كنيم، زندگى به كام ما تلخ مى‏شود:
 «النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَ عَشِيًّا» آتشى كه نه مانند آتش دنياست و نه آتش آخرت. آتشى است بين آتش دنيا و آتش آخرتى. نهايت آتش دنيايى كه در كوره‏هاى فولاد است، از صد مترى درش را باز مى‏كنند، اصلًا كسى طاقت ندارد جلو برود. حال آتش برزخى كه نه دنيايى است و نه آخرتى، بلكه آتشى بين دنيا و آخرت.
ما چقدر آتش دنيا را طاقت داريم كه تحمل كنيم؟ طاقت داريم كه آتش كبريت را بر سر انگشت خود بگيريم؟ هيچ كدام طاقت نداريم. رستم و اسفنديار هم طاقت ندارند. گوشت و پوست با آتش چه مى‏كند. ما در تابستان، از ساعت هشت صبح، كولر و پنكه روشن مى‏كنيم، به خاطر اين كه حرارت آفتابى كه از صد و پنجاه ميليون كيلومتر به زمين مى‏تابد، آن هم در خانه و زير سايه، نه حرارت آفتاب بيرون، باز طاقت نداريم. آن وقت آتش افروخته از غضب پروردگار كه نه به دنيا مى‏ماند و نه به آخرت، آتشى است بين دنيا و آخرت است. «يُعْرَضُون عَلَيْهَا» اين‏ها را به برزخ مى‏آورند و در برابر هجوم اين آتش قرار مى‏دهند. برزخى كه‏ تمام وسايل نجات را از آنها قطع كرده‏اند و راه فرار ندارند.يكى از وسايل نجات، فرار است. مى‏گويند آتش دارد مى‏آيد، فرار مى‏كنيم. اما آنجا نه راه دويدنى است، نه راه گريزى، نه پناهگاهى، نه فريادرسى. تنگنا هست و آتش افروخته از غضب خدا. «يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَ عَشِيًّا»  هم در شب برزخ، هم در روز آن، آتش آنها را مى‏سوزاند، باز در آتش آرزو مى‏كنند كه قيامت برپا نشود؛ چون مى‏فهمند كه اين آتش برزخ نسبت به آتش قيامت براى آنها مانند گلستان و بهار است. مى‏فهمند كه اگر قيامت برپا شود و دچار عذاب جهنّم شوند، چقدر دردناك است. اين كيفيت مرگ و برزخ بدان است.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه