ملعون بودن ويران كننده بنيان خدا

دو روايت از وجود مبارك رسول خدا صلى الله عليه و آله، نقل شده است: در روايت اول رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد: «الإنْسانُ بُنْيانُ اللّهِ مَلْعُونٌ مَنْ هَدَمَ بُنْيانَهُ» «1» انسان، نه بشر، چون بشر جنبه مادى اين موجود است و انسان جنبه ارزشى او.ساختمان انسانيت، ساختمانى الهى است. جالب اين است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از هزار نام خدا، اسم «الله» را انتخاب كردند، يعنى نمى‏گويند: «بنيان الرحمن» يا «بنيان الرحيم»، بلكه مى‏فرمايند: «بنيان الله» يعنى تمام ارزش‏هاى الهى در اين ساختمان قابل به كار رفتن است.
 ساختمان كامل وجود پيامبر أعظم صلى الله عليه و آله‏ اما حرف به كجا منتهى شده است كه چاره‏اى نبوده جز اين كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بايد اين حرف را بفرمايند: «مَنْ رآنى فَقَدْ رَأَى الحَقَّ» «1» هركس مرا ببيند، حق را ديده است. يعنى من به شكل و صورت خدا هستم. اما خدا كه صورت ندارد، پس معنى آن اين است كه ارزش‏هاى الهى را به طور كامل مى‏توانيد در من ببينيد؛ يعنى من به قدرى تسليم و عاشق تعليم و تربيت محبوبم بوده‏ام كه همه ارزش‏ها را در خود طلوع داده‏ام. در تعريف پيغمبر صلى الله عليه و آله در آخرين آيات سوره توبه نگاه كنيد، خدا دارد از او حرف مى‏زند: «حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ»
اين اخلاق خداست. در اين آيه براى پيغمبر صلى الله عليه و آله سه صفت بيان شده است: حريص نسبت به هدايت مردم و «رؤوف و رحيم». ما به خدا «رؤوف و رحيم» مى‏گوييم، خدا به پيغمبر صلى الله عليه و آله. اين معنى «من رآنى فقد رأى الحق» است. كسى كه مرا ببيند، حق را ديده است. حق يعنى همه ارزش‏هاى مثبت.