عكس العمل بهشتيان با ديدن اهل جهنم

 اهل جهنّم مى‏بينند ؛ يعنى خدا بهشتى‏ها و جهنمى‏ها را با هم روبرو مى‏كند ، يا طبق برخى روايات بهشت بر جهنم محيط است و اهل بهشت تمام اهل جهنم را مى‏توانند ببينند و يكى از لذت‏هاى آنان نيز اين است كه با ديدن خود در بهشت و عذاب سخت اهل جهنم ، نفس راحتى مى‏كشند كه چقدر خوب شد كه ما حرفهاى خدا را جدى گرفتيم ، در مزرعه دنيا عمل مثبت كاشتيم و براى چنين روزى خود را مهيا كرديم .

 البته بهشتى‏ها در جاى خود قرار دارند و جهنمى‏ها را مى‏بينند و جهنمى‏ها نيز در جاى خود هستند و آنها نيز بهشتى‏ها را مى‏بينند ، البته نه براى هميشه . خود اين هم عذابى است كه اهل جهنم ببينند خدا براى او بهشت را آفريده بود ، اما او خودش را جهنمى كرده است .

 اهل بهشت نيز مسير زندگى را ، همان گونه كه خدا به آنها داده بود :

  » اهْدِنَا الصِّرَ طَ الْمُسْتَقِيمَ × صِرَ طَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ «

  و در سوره نساء توضيح مختصرى داده است :

  » فَأُو لَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَآءِ وَالصَّلِحِينَ «

 اين‏ها »أنعمت عليهم « هستند كه مسير طبيعى خلقت خود ، خرد ، قلب ، روح و جوارح خود را ، كه صراط مستقيم الهى است و اين صراط نيز در دنيا قرآن است ، طى كردند و حال به بهشت رسيده‏اند .

 آنها هيچ حسرت و غصّه‏اى ندارند :

  » لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُونَ «