بينش آگاهان با نور الهى
آگاهان، اهل بينش و بصيرت، روح را چراغدان نور خدا قرار مىدهند.
امام رضا عليه السلام مىفرمايد: «1» اين نور از باطن ما تا خدا وصل است. روايت در كتاب شريف «كافى» است.
حضرت مىفرمايد: هر چه را بخواهيم بيابيم، در اين نور نگاه مىكنيم و مىيابيم.
وقتى حضرت رضا عليه السلام در نيشابور پياده شدند و به دنبال جنازهاى آمدند كه چند نفر تشييع مىكردند، سر قبر ميّت به قبر كَن فرمود: بيرون بيا، خود حضرت داخل رفت و فرمود: جنازه را به من بدهيد. بند كفن ميت را باز كردند، ديدند حضرت رضا عليه السلام خم شد، صورت ميت را بوسيد، بعد در قبر را بست.
شخصى از اهالى نيشابور عرض كرد: شما اولين بار است كه به شهر ما مىآييد، مگر آن مرده را مىشناختيد؟ حضرت فرمود: خودش و پدران و مادرانش را تا زمان حضرت آدم عليه السلام همه را مىشناسم. ما لازم نيست جايى برويم كه مردم را بشناسيم،
من تمام شيعيانم و پدر و مادر و فرزندان آنها را مىشناسم، بين ما و خدا رابطهاى از نور است، هر چه را بخواهيم، خدا در آن نور نشان مىدهد. «1»
منبع كسب نور
اين نور را حضرت يوسف عليه السلام نيز داشت، اما از كجا آورده بود؟ در گفتگوى او با هم زندانىهايش به آنها فرمود. آنها غرق در حيرت بودند. اين چه فرهنگى است؟
چرا با تمام مصرىها فرق مىكند؟ او چقدر ادب، وزانت و كرامت دارد، او كيست؟
براى رفع جهل آنها فرمود:
«وَ اتَّبَعْتُ»
به خدا قسم! تمام حرف در همين جمله است. كسانى كه به جهنم مىروند، براى چه مىروند؟ براى اين كه متابعت نداشتند، مىگفتند: ما براى چه بايد به اين افراد اقتدا كنيم؟ مگر اينها چه كسانى هستند؟
اما حضرت يوسف عليه السلام با آن عظمت مىفرمايد:
«وَ اتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبائِي إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ»
ملت؛ يعنى دين و فرهنگ. ما اين لغت را نسبت به جمع مردم استعمال مىكنيم، مثلًا مىگوييم: ملت ايران، اما كلمه ملت در قرآن يعنى فرهنگ و دين. منِ يوسف چرا اين گونه شدهام؟ چون سه معلم دارم:
«وَ اتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبائِي إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ»
من در كنار فرهنگ سه پيغمبر، سراپا گوش بودم و بعد اقتدا نمودم،
«ما كانَ لَنا أَنْ نُشْرِكَ بِاللَّهِ مِنْ شَيْءٍ»
ما ذرّهاى انحراف در اعتقاد به خدا نداريم. اين خيلى حرف است.
English