رضايت ابى عبدالله عليه‏السلام از روز عاشورا

رضايت امام حسين  عليه‏السلام در روز عاشورا براى ما قابل درك نيست،اما وقتى كه يك بچه يك ماهه مى‏ميرد، صدبار پدر و مادرش مى‏گويند: نمى‏شد اين را نگاه دارى؟ قدرتش را كه داشتى؟ توانش را كه داشتى. مرگ را مى‏فرستادى سراغ يك كاسب، اين چه بساط و چه اوضاعى است. اما معرفت ابى عبدالله  عليه‏السلام را با عالم مقايسه كنيد كه مى‏داند خدا مى‏توانست تمام دشمن را در عراق و در شام يك لحظه نابود كند، كليد حكومت كره زمين را به ابى عبدالله  عليه‏السلام بدهد، اما نمى‏خواست، امام به نخواستن خدا، با تمام وجود اعلام رضايت كند و به اين پيشامد سهمگينى كه شده اعلام رضايت كند.

اين را در سخنرانى به اين راحتى نمى‏شود فهميد، اين را بايد فكر كنيد و ببينيد اوج رضايت اولياى خدا از خدا تا كجاست؟ كه به تمام نخواستن‏ها و خواسته‏هاى خدا، رضايت كامل دادند.