لطفا منتظر باشید

درخواست از خدا بر حفظ قلب از دنيازدگى

آيه‏اى در قرآن است كه در قنوت‏هاى نماز مى‏خوانيد:

« رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ »

 خدايا ! بعد از اين كه دل ما را از خود، پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و اهل بيت  عليهم‏السلام قرآن و راه خود پر كردى، ديگر نگذار انحراف پيدا كند و همه اين‏ها را از خود بيرون بريزد. اين دل ما را با مهر خود پر كن و از جام رحمت خود در قلب ما بريز.

تو خدايى هستى كه به ما ياد دادى:

 « يا من يعطى من سئله يا من يعطى من لم يسئله و من لم يعرفه تحنّنا منه و رحمة »

 خدايى كه هر كس از تو گدايى كند، جيب او را پر مى‏كنى. حتى آنهايى كه يك بار نيز از تو گدايى نمى‏كنند و اصلاً تو را نمى‏شناسند، تو از باب محبت خود، جيب آنها را نيز پر مى‏كنى.

حضرت موسى  عليه‏السلام بعد از بيست و پنج سال تبليغ، خيلى ناراحت بود، گفت:
خدايا ! فرعون را بكش، به حرف من گوش نمى‏دهد. خدا فرمود: طرح نابودى او را خودت بده. آيا سقف كاخ را بر سر او خراب كنم؟ گفت: خدايا ! نان و آبش را قطع كن. فورا خطاب رسيد: او از بندگى من دست برداشته است، اما من كه از خدايى خود دست برنداشته‏ام. او عمر معينى دارد، تا لحظه آخر عمر او، من او را از نعمت‏ها و روزى محروم نمى‏كنم.

 كرمش نامتناهى نعمش بى‏پايان

 هيچ خواهنده نرفت از در او بى‏مقصود

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه