![در مجالس اهل بیت علیهمالسلام سینه زدنی که باعث آسیب رسیدن به بدن شود چه حکمی دارد؟ در مجالس اهل بیت علیهمالسلام سینه زدنی که باعث آسیب رسیدن به بدن شود چه حکمی دارد؟](https://erfan.ir/system/assets/imgArticle/2023/03/152047_.jpg)
از بسیاری از روایات شیعه و سنّی استفاده میشود که سینه زدن در عزای سید الشهدا علیهالسلام گرچه موجب قرمز شدن سینه شود اشکالی ندارد و ما در اینجا چند مورد را ذکر مینماییم:
1 ـ امام صادق علیهالسلام فرمودند:
«کلُّ الجَزعِ وَالْبُکاءِ مَکروهٌ سِوی الْجَزَعِ وَالْبُکاءِ عَلَی الْحُسَینِ علیهالسلام»[1].
هر جزع و گریه کردنی مکروه است غیر از جزع و گریه بر امام حسین علیهالسلام ».
2 ـ جابر بن عبداللّه انصاری به امام باقر علیهالسلام عرض کرد: جزع چیست؟
حضرت فرمود:
«أَشَدُّ الْجَزعِ والصُّراخِ بالوَیل العویلُ وَلَطْمُ الوَجْهِ والصَّدرِ...»[2].
شدیدترین جزع، فریاد و وایلا و صیحه و زدن به صورت و سینه است... .
3 ـ ابن قولویه نقل کرده که حور العین در اعلی علیین بر حسین علیهالسلام به سینه و صورت زدند[3].
4 ـ احمد بن حنبل در مسند خود از عایشه نقل کرده که گفت: «... رسول خدا صلیاللهعلیهوآله قبض روح شد آنگاه سر او را بر بالشتی نهادم در این هنگام من با زنان برخواسته و به خود زده و من به صورت خود میزدم[4].
5 ـ شیخ مفید رحمهالله نقل میکند چون زینب علیهاالسلام اشعار برادرش حسین را شنید که میگوید: «یا دَهْرَ اُفٍّ لَک مِن خَلیل...» سیلی به صورت زد و دست برد و گریبان چاک داد و بیهوش شد[5].
تذکر: روایاتی وجود دارد که به ظاهر از نوحهسرایی و سینه زدن نهی کرده است[6] این دسته از روایات ناظر به عملی است که با قضا و قدر الهی منافات داشته باشد و از روی اعتراض به مقدّرات الهی باشد و بر نوحهخوانی و سینهزنی اثر عقلایی مترتب نگردد در حالی که سینهزدن و نوحهسرایی برای سید الشّهداء علیهالسلام نه از روی اعتراض به مقدرات الهی است و نه بدون اثر عقلایی است بلکه عملی است که به جهت تعظیم دین و شعائر الهی و اظهار محبّت نسبت به اهلبیت پیامبر علیهمالسلام انجام میگیرد و نوعی ابراز تنفّر از ظلم بنی امیه است.
[1] وسائل الشیعة : 3/272 ، باب 83 .
[2] کامل الزیارات : 80 ؛ بحار الانوار : 45/201 ، باب 40 .
[3] مسند احمد : 6/274 .
[4] تاریخ طبری : 4/319 ؛ کامل ابن اثیر : 4/59 ؛ ارشاد مفید : 2/93 .
[5] وسائل الشیعة : 3/271 ، باب 83 .
[6] کافی : 2/216 ، باب سلامة الدین ، حدیث 2 .
« . . . فاذا حَضَرَتْ بلیةٌ فاجْعَلوا أموالَکم دُونَ انفُسِکمْ واذا نَزَلَتْ نازِلَةٌ فاجْعَلُوا اَنْفُسَکمْ
دُوْنَ دینِکمْ . . . » .