فقر را ريشه‏كن مى‏كنيم، در مغازه‏ها را باز مى‏گذاريم‏

ذو القرنين پرسيد: ظهر تمام مغازه‏ها باز بود، ولى صاحبانشان نبودند؟

گفت: ما در شهرمان انسان فقير نداريم و نمى‏گذاريم فقيرى هم به وجود بيايد. لذا دزد هم نداريم. اين جواب سؤالات شما بود، حالا بگوييد شما براى چه به شهر ما آمده‏ايد؟ ذو القرنين گفت: هيچ! آمده بوديم اين‏ درس‏ها را بگيريم و برويم.

اين روش و منش ذو القرنين بود كه روش هر انسان پاك و حقيقت‏جويى است و يكى از ويژگى‏هاى پيامبر اسلام نيز هست. پيغمبر آمده تا مردم را وادار به انجام امور پسنديده كند و جامعه‏اى پاك، بى‏اضطراب، بى‏دغدغه، بى‏رنج و ترس، و بى‏فساد و انحراف ايجاد كند.

متاسفانه، در حال حاضر، ما وضع خوبى نداريم و بى‏دغدغه و اضطراب نمى‏توانيم زندگى كنيم. چون به هم اعتماد نداريم.

كاسب‏هايمان مضطرب هستند، زيرا وقتى مى‏خواهند جنسى را بفروشند، با اين‏كه مى‏دانند خريدار نمازخوان است، باز مى‏ترسند از او چك بگيرند و اگر هم بگيرند تا روز وصول چك مضطرب‏اند كه نكند حساب خالى او باشد؛ پدرى كه مى‏خواهد دخترش را شوهر بدهد يا براى پسرش زن بگيرد، دائم در فكر است كه اين پسر واقعا خوب است و اذيتمان نمى‏كند؟ يا عروسى كه مى‏خواهيم بگيريم خوب است؟

خلاصه، همه در اضطراب به سر مى‏بريم.

حال، چه وقت اين اضطراب به آرامش مى‏رسد معلوم نيست. كم اتفاق مى‏افتد همه به هم اعتماد داشته باشند، همه به هم حسن‏ظن داشته باشند، همه تكيه‏گاه هم باشند. پيغمبر آمده بود تا اين اضطراب‏ها را بردارد و آرامش به انسان‏ها بدهد. آمده بود امر به معروف و نهى از منكر كند و مردم را از زشتى‏ها بازدارد تا آلوده نباشند، پليد نباشند، فكر بد در حق هم نكنند، به هم ظلم نكنند، مال يكديگر را نبرند، حق همديگر را پايمال نكنند و ... نيز آمده بود تا مردم را از زيربار سنگين فرهنگ‏هاى شيطانى درآورد و رسم‏ها و عادات دست‏وپاگير كه مثل زنجير به دست و پاى زندگى‏شان بسته شده را باز كند:

«و يضع عنهم إصرهم و الاغلال التى كانت عليهم».

خداوند در پايان آيه نيز مى‏فرمايد: آنان كه از اين پيغمبر و نورى كه بر او نازل شده پيروى كنند، او را بزرگ بدارند و يارى‏اش كنند، در دنيا و آخرت رستگار شده‏اند:

«فالذين آمنوا به و عزروه و نصروه و اتبعوا النور الذى أنزل معه أولئك هم المفلحون».

آرى، هدف همه آيات قرآن و هدف پيامبر بزرگ اسلام و ساير انبياى الهى، عليهم السلام، اين است كه مردم را به پاكى دعوت كنند و از زشتى‏ها دور نگه دارند. و اين همان چيزى است كه عقل آدمى بر درستى آن صحه مى‏گذارد و تبعيت از آن را بر خود واجب مى‏داند.