آثار ديندارى واقعى در قرآن

در نگاهى كوتاه به آثار ديندارى به معناى واقعى در آيات كتاب خدا قرآن مجيد، ما مى‏بينيم كه اين آثار تقريباً در اغلب سوره‏ها آمده است. آدرس تعدادى از اين آيات بيان مى‏شود، و هر كس مى‏تواند با مراجعه به قرآن مجيد آن آثار را ببيند. چنين كسى مى‏تواند پيش خود حساب كند، اگر در مملكتى مثل مملكت خودمان كه طبق آمار رسمى حدود هفتاد ميليون جمعيت دارد، همه ديندار به معناى واقعى بودند و از وجود همه آن‏ها اين آثار و اين بركات آشكار مى‏شد، مملكت ما چه مملكتى مى‏توانست باشد.

يكى از آن آياتى كه پانزده اثر از ديندارى واقعى را بيان مى‏كند، آى صد و هفتاد و هفت سور مباركه بقره است. از اين آيه تا نزديك به آخر سوره آل عمران، آيه صد و نود و يك، آثار ديندارى به معناى واقعى بيان شده است؛ هم‏چنين، در اواخر سور مبارك فرقان، از آيه شصت و سه به بعد: وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً ...، و سور مبارك معارج در اواخر قرآن، از آى بيست و دوم به بعد: إِلَّا الْمُصَلِّينَ .... آثار ديندارى بيان شده است.

اگر كلّ جامعه، همگى ديندار واقعى باشند، طبق اين آيات، در آن جامعه فتنه نخواهد بود؛ فساد نخواهد بود؛ اضطراب و ندامتى نخواهد بود؛ ابداً مال‏مردم‏خورى نخواهد بود؛ گناه كبيره نخواهد بود.

البته، يك بخش ديگر از اين آيات هم ده آى سور مبارك مومنون است و بخشى از آثار ديندارى را هم بايد در روايات ديد. بخش عمده‏اى از آثار ديندارى را هم بايد در اعمال دينداران ديد. مثلًا يك حالتِ ديندار، حالتِ رقت و نازك‏دلى است؛ به عبارت ديگر، آن‏ها حالتِ رحم و حالتِ محبت دارند.