قبول كردن دعوت شيطان

 اميرالمؤمنين مى‏فرمايد: تلخى قبول دعوت شيطان، آتش جهنم است كه:

  » وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْهَالِكَ مَنْ هَلَكَ دِينُهُ وَ الْحَرِيبَ مَنْ حُرِبَ دِينُهُ أَلَا وَ إِنَّهُ لَا فَقْرَ بَعْدَ الْجَنَّةِ أَلَا وَ إِنَّهُ لَا غِنَى بَعْدَ النَّارِ لَا يُفَكُّ أَسِيرُهَا وَ لَا يَبْرَأُ ضَرِيرُهَا «

  شيعيان من مواظب باشيد كه اسير عذاب نشويد، كه هر كس اسير عذاب بشود نجات ندارد و هر كس مريض جهنم بشود شفا ندارد، خيلى موقر مى‏توانيد با شياطين انسى برخورد كنى، وسوسه‏شان را عمل نكنى.

 اين شياطين جنى و انسى، اولياى خدا، عرفا، علما و همه مردم را وسوسه مى‏كرده، عرفا هم وسوسه مى‏كرده تنها طايفه‏اى كه وسوسه نمى‏شدند فقط انبيا و ائمه بودند، در بين زنان فقط حضرت مريم و حضرت زهرا و زينب كبرى بودند. در ميان غير معصومين فقط على اكبر و قمر بنى هاشم بوده است، اينها مصون از وسوسه كل شياطين بودند.

 ولى  ما مصونيت نداريم همين شك در ركعات نماز از وسوسه‏هاى شيطان است، خداى متعال مى‏دانسته كه ما در برابر وسوسه‏ها مصونيت نداريم، از اينرو احكام شكيات را درست كرده است.

 خدا مى‏فرمايد: من برايت وصله درست كردم به نام شكيات، يك عملياتى است عمل مى‏كنى نمازت را وصله مى‏كنى، من نمازت را قبول مى‏كنم، بهشت هم به تو خواهم داد.

 قرآن مجيد مى‏گويد: گوش ندادن به امر شياطين به فحشا و منكرات، به ذائقه ما تلخ است.

 امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد:

  » الْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَكَارِهِ «

  اين تلخى صبر در برابر گناه، تلخى شركت نكردن در جلسه گناه، تلخى نيفتادن در فحشا و منكرات كه خيلى خوشمزه و لذيذ است و مثل تلخى وسط گل مى‏ماند كه تمام زنبورهاى عسل رويش مى‏نشينند اين ماده را مى‏خورند، تحمل مى‏كنند، سه ماه بعد كه اين تلخى‏ها را خوردند اين عسل را از آن تلخى  بيرون مى‏دهند.

  » وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ «

 بندگان من! اين ماده تلخ گل چه عسلى داده است، از صبر تلخ شما، بهشت را مى‏چشانم. مقدارى تلخى را تحمل كنيد.