اختصاص هدايت به متقين

 قرآن مجيد نمى‏گويد : »هدى للبشر « ، جلوه هدايت در كل بشر كجاست ؟ همه از قرآن خبر دارند ، چون زمانى نيست كه كسى بگويد : ما از قرآن خبر نداريم . اين همه از رسانه‏ها قرآن پخش مى‏كند ، اين همه ترجمه قرآن به زبان‏هاى مختلف هست . من ترجمه قرآنى به زبان فرانسوى ديدم كه مربوط به دويست سال قبل بود و خيلى خوب ترجمه كرده بود .

 مگر مى‏شود اروپا چهارصد سال قبل بيايد كتاب »قانون « بوعلى را ترجمه كند و در دانشگاه‏هاى خود به عنوان كتاب درسى طبّ درس دهد ، ولى از قرآن خبر نداشته باشد ؟ خيلى از كتاب‏هاى قديمى ما در آنجا از كتاب‏هاى محورى آنها بوده است .

 اين مطلب را من در مجله‏اى خواندم كه يكى از چهره‏هاى سياسى ايران در چهل سال قبل در مأموريتى دولتى ، به شوروى مى‏رود . وقتى برمى‏گردد ، سفرنامه‏اى مى‏نويسد كه: يكى از شهرهايى كه ما را براى گردش و ديدن بردند ، لنينگراد بود . من چون اهل علم و مطالعه و تحقيق بودم ، آنها نيز اين را مى‏دانستند ، ما را به كتابخانه لنينگراد بردند .

 ايشان نوشته بود : آن زمان ، آمار كتاب‏هاى موجود در كتابخانه لنينگراد پانزده ميليون كتاب بود كه كتاب‏هاى كتابخانه آستان قدس رضوى به هفتصد هزار جلد نمى‏رسيد .

 مدير كتابخانه خيلى به ما احترام كرد ، و تقريباً قسمت عمده‏اى از سالن‏ها و كتاب‏ها و فهرست نگارى و مسائل مربوط به كتاب را به ما نشان داد ، بعد گفت : شما تشريف بياوريد تا محل خاص اين كتابخانه را نيز ببينيد .

 درب اتاقى را باز كرد ، ميزى وسط اتاق بود ،هيچ قفسه‏اى نيز در اتاق نبود . بشقاب شبيه به طلا روى اين ميز بود كه وصل به برق بود . كليد را زد ، آن بشقاب خيلى آرام شروع به گشتن كرد . كتاب روس‏ى روى اين بشقاب باز بود . به او گفتم : كتاب »مانيفيست« است ؟ گفت : نه . گفتم : افكار »هگل« است ؟ گفت : نه . گفتم : رساله »لنين« است ؟ گفت : نه .

 گفت : در اين پانزده ميليون كتاب ما ، اين مهم‏ترين كتاب است . من كليد را مى‏زنم تا بشقاب بايستد ، شما برو و روى جلد كتاب را نگاه كن و ببين اسم آن چيست .

 كليد را زد و بشقاب ايستاد و ما رفتيم و ديديم روى جلدش نوشته است : »نهج البلاغه على بن ابى طالب « گفت : اين مهم‏ترين كتاب اين كتابخانه است .